HABER

Annesinin emzirmediği kuzuyu evde besliyorlar

MANİSA'nın Şehzadeler ilçesinde, çiftçi Hüseyin Berilgen (60), annesinin emzirmediği kuzuyu evinde besliyor.

Erhan KASIRGA/MANİSA, (DHA)- MANİSA'nın Şehzadeler ilçesinde, çiftçi Hüseyin Berilgen (60), annesinin emzirmediği kuzuyu evinde besliyor. Berilgen, torununun isteği üzerine 'Kömür' adını koydukları kara kuzunun evlerinin neşe kaynağı olduğunu belirterek, bir an olsun yanlarından ayrılmadığını söyledi.

Çiftçilik yapan Hüseyin ve Nezire Berilgen çifti, annesinin emzirmediği kuzuyu evlerine aldı. Berilgen çiftinin, 1 günlükken sahiplendikleri kuzuyla aralarındaki bağ zamanla güçlendi. Torununun isteği üzerine renginden dolayı 'Kömür' adı verilen kuzu 'neşe kaynağı' olurken, aile ferlerinin yanından bir an olsun ayrılmıyor. Kuzunun aileye neşe getirdiğini belirten Hüseyin Berilgen, şunları söyledi:

"Oğlum Samet'in eşi Nurcan'ın babası olan dünürüm Yusuf Gümüş, Halitpaşa Mahallesi'nde hayvancılık yapıyor. Geçen sene büyük torunu Yunus Emre'ye (6), 'Koyun çift yavrularsa birini sana vereceğim' diye söz vermişti. Bu sene koyun ikiz yavrulayınca birini bize verdi. Bunun hikayesi biraz farklı. Bu kuzu ikizinden 45 dakika sonra dünyaya geliyor. Annesi bunu istemiyor ve emzirmiyor. Bize telefon etti, gidip aldık. Geldiğinde 1 günlük bile değildi. Anne sütünü aratmaması için sütün içine yumurtanın sarısını koyarak besliyoruz. Yaklaşık 40 gündür besliyoruz. Aileye bir neşe getirdi. Öpüyoruz, parka gidiyoruz, neredeyse salıncağa koyup sallayacağız. Mesela bana çok alıştı. Yanından ayrıldığımda arkamdan melemeye başlıyor. Gün içinde hep arkamda, sadece sevilmek istiyor, sevgiye ihtiyacı var. Aramızdaki ilişki çok değişik bir boyut kazandı. Çevredekiler çok sevdi, insanlar onu sevmeye geliyor. Ben bir yerden ayrılınca o da peşime takılıyor. Çok sevimli bir kuzu. Herkesin böyle bir iletişimi yaşaması gerek."

Yavru kuzuyu günde üç öğün beslediklerini belirten Berilgen, "Kuzuyu almaya torunum Yunus Emre ile beraber gittik. Torunun yavru kuzuyu görünce rengi siyah olduğu için isminin 'Kömür' olmasını istedi. Biz de 'Kömür' ismini verdik" dedi.

Hayvanlarla içli dışlı bir yaşam sürmenin kişiye terapi gibi geldiğini ve şefkat, merhamet gibi duyguları uyandırdığını belirten Hüseyin Berilgen, "Kömür'le hiç ayrılmıyoruz, kahvehaneye giderken bile yanımda geliyor. Benim kokumdan anlıyor ve hemen tanıyor. Benim geldiğimi hissedip, hemen melemeye başlıyor. Diğer yavruyu da gördük ama bizim yavrumuz, annesinin beslememesine rağmen diğerinden daha besili ve daha sağlıklı görünüyor" diye konuştu.

Geri Dön