---
title: "Sevilen şair Gülten Akın cuma günü toprağa verilecek"
date: "2015-11-05 08:11:52"
author: "bilge.akan"
tags: "Güncel"
canonical_url: "https://www.mynet.com/haber/sevilen-sair-gulten-akin-cuma-gunu-topraga-verilecek-110102170755"
original_url: "https://www.mynet.com/haber/sevilen-sair-gulten-akin-cuma-gunu-topraga-verilecek-110102170755"
---

# Sevilen şair Gülten Akın cuma günü toprağa verilecek

Türkçe'nin incelikli şairi olarak anılan Gülten Akın yaşamını yitirdi. 82 yaşında tedavi gördüğü hastanede hayata gözlerini yuman Gülten Akın geriye eşşiz dizelerini geride bıraktı. Gülten Akın'ın cenazesi Cuma günü Ankara Kocatepe'den kalkacağı öğrenildi. Eserlerinde toplumsal konulara yer veren ve düzenlenen ankette Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın vefatından sonra yaşayan en büyük şair olarak kabul edilen Gülten Akın'ın şiirlerini ve hayatını Mynet.com okuyucuları için bir araya getirdik.

**GÜLTEN AKIN'IN YAŞAMI**

Gülten Akın Cankoçak 23 Ocak 1933 doğumlu şair ve yazardır. Şiirleri pek çok dile çevrilen ve kırktan fazla şiiri bestelenen Gülten Akın, Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın 2008 yılındaki vefatından sonra Milliyet gazetesinin yaptığı bir araştırmada en fazla oyu alarak "Yaşayan En Büyük Türk Şairi" olarak gösterildi. Şiirinde bir doruk noktası olarak nitelenen Beni Sorarsan’ı 2013’te yayımladı.

Gülten Akın 23 Ocak 1933 tarihinde Yozgat’ta doğdu. Yozgat’ın Sorgun ilçesinde ilköğrenimini tamamladı. 1940’lı yıllarda memleketi Yozgat’tan Ankara’ya göç etti ve ortaöğrenimini Beşiktaş Atatürk Anadolu Lisesi 'nde tamamladı. 1955'te Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. 1956’da Yaşar Cankoçak'la evlenen Gülten Akın bu evlilikten beş çocuk sahibi oldu. Kaymakam olan eşinin görevi nedeniyle 1958-1972 arasında Anadolu’nun çeşitli ilçelerinde yaşadı. Gevaş, Alucra, Gerze, Saray ilçelerinde ve Kahramanmaraş'ta yardımcı avukatlık, avukatlık ve öğretmenlik yaptı.

Gülten Akın 1972'de Ankara'ya yerleşerek Türk Dil Kurumu Derleme ve Tarama Kolu'nda çalıştı. Kültür Bakanlığı Yayın Danışma Kurulu üyeliğinde bulundu. Demokratik kitle örgütlerinin yeniden kuruluşu çalışmalarına katıldı. İnsan Hakları Derneği, Halkevleri, Dil Derneği gibi örgütlerde kurucu ve yönetici olarak görev aldı. 1978'de emekliye ayrıldı. 1980’lerde Ankara’da bir banka soygununa katıldığı gerekçesiyle tutuklanan ve dosyası Şentepe Devrimci Yol davasıyla birleştirilerek önce müebbet hapse mahkum edilen sonra cezası Yargıtayca bozulan oğlunun cezaevi günlerinde yaşadıklarını şiirine yansıttı. 42 gün (1986) adlı kitabında Mamak Cezaevi'nde süren açlık grevini anlattan Gülten Akın yaşamını Balıkesir’in Burhaniye ilçesinde sürdürdü. Gülten Akın 4 Kasım 2015’te tedavi görmekte olduğu hastanede yaşamını yitirdi.

**EDEBİ YAŞAMI**

Son Haber gazetesinde ilk şiiri 1951'de yayımlandı. Ardından Hisar, Varlık, Yeditepe, Türk Dili, Mülkiye gibi dergilerde çıktı. Gülten Akın'ın başlarda şiirlerinin konusu doğa, aşk, ayrılık, özlem iken, daha sonraları ise toplumsal sorunlar ağır bastı. 1980 öncesinde halkın yaşadıkları, onun da hayatına ve şiirine yansıdı. Daha sonraki şiirlerinde toplumsal sorunlara yöneldi. Gezip gördüğü yerlerden aldığı esinle zenginleşen ve coşkulu bir insan sevgisiyle yoğrulan şiiri, toplumsal sorunları, yaşam-halk ilişkisini öne çıkardı.

Gülten Akın şiirlerinde büyük ölçüde folklor öğelerinden yararlandı. Şiir üzerine yazılarını bir araya getiren "Şiiri Düzde Kuşatmak" (1983) kitabında, halk kaynağına inme isteğini, "alkta var olan öz ve biçimi diyalektik olarak yükseltmek, şiiri yükseltirken halkın yaşamının ve yaşam biçimlerinin yükselmesine yardımcı olmak" sözleriyle açıklar. Şiirleri pek çok dile çevrildi ve kırktan fazla şiiri bestelendi. Bestelenen şiirlerinden biri, Sezen Aksu'nun 1993 tarihli albümüne adını veren Deli Kızın Türküsü’dür.

2008’de Dağlarca'nın ölümünden sonra Milliyet gazetesinin yaptığı yaşayan en büyük şair araştırmasında en çok oyu alan Gülten Akın, şiirinde bir doruk noktası olarak nitelenen Beni Sorarsan’ı 2013’te yayımlamış ve bu kitabı ile Metin Altıok Şiir Ödülü’ne layık görülmüştür. Gülten Akın, şiir dışındaki edebi türlere fazla ilgi göstermedi ancak yedi adet kısa oyun yazdı. Ürettiği tiyatro metinlerinde kadın, evlilik, düzene yönelik eleştiriler, yoksulluk, yalnızlık, yaşlılık ve yabancılaşma gibi konular üzerinde durdu.

ESERLERİ

Gülten Akın şiirleri

Rüzgar Saati (1956), Kestim Kara Saçlarımı (1960), Sığda (1964), Kırmızı Karanfil (1971), Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı (1972), Ağıtlar ve Türküler (1976), Seyran Destanı (1979), İlahiler (1983, Sevda Kalıcıdır (1991), Sonra İşte Yaşlandım (1995), Sessiz Arka Bahçeler (1998), Uzak Bir Kıyıda (2003)

Bestelenmiş şiirleri  
Büyü Yavrum - Grup Yorum (1987), Edip Akbayram, Kemal Sahir Gürel (1988), Deli Kızın Türküsü - Sezen Aksu (1993), Siyah Beyaz (1989) -Sevinç Eratalay, Beni Unutma (1989) - Sevinç Eratalay

Ödülleri

1955 - Varlık şiir yarışmasında birincilik ödülü  
1964 - Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü,Sığda ile  
1972 - TRT Sanat Ödülleri Yarışması'nda Başarı Ödülü , ı Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı ile  
1976 - Yeditepe Şiir Armağanı, Ağıtlar ve Türküler ile  
1991 - Halil Kocagöz Şiir Ödülü  
1992 - Sedat Simavi Edebiyat Ödülü  
1999 - Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü  
2003 - Dünya gazetesi Yılın Telif Kitabı Ödülü  
2008 - Erdal Öz Edebiyat Ödülü  
2014 - Metin Altıok Şiir Ödülü

**GÜLTEN AKIN ŞİİRLERİ**

**DELİ KIZIN TÜRKÜSÜ**

Elimi uzatsam tutsam götürsem  
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak  
Anlasan

Elimi uzatsam tutamasam  
Olanca sevgimi yalnızlığımı  
Düşünsem hayır düşünmesem  
Senin hiç haberin olmasa  
Senin hiç haberin olmaz ki  
Başlar biter kendi kendine o türkü

Yağmur yağar akasyalar ıslanır  
Bulutlar uçuşur geceleyin  
Ben yağmura deli buluta deli  
Bir büyük oyun yaşamak dediğin  
Beni ya sevmeli ya öldürmeli

Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa  
Böcekler gibi başlamalı yeniden  
Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta  
Yan garipliğine yürek yan  
Gitti giden

**ÜŞÜMEKTEN DEĞİL KORKU**

Yorgun savaşçılarız, yengiler eskitti bizi  
Utanırız tadına varmaktan içkilerimizin  
Biri bütün güneşleri toplar, vermeye bekletir  
Üşümekten değil korku, ısınır olmaktan  
Yorgun savaşçılarız, sevgiler ürküttü bizi

Tutulmuş dağ yolları oklar ve tuzaklar  
Biri dostluk adına bağışlar çirkinliğimizi  
Düz yollara düşeriz yeniden oksuz ve tavşansız  
Yılgın savaşçılarız, sevgiler ürküttü bizi

**KESTİM KARA SAÇLARIMI**

Uzaktı dön yakındı dön çevreydi dön  
Yasaktı yasaydı töreydi dön  
İçinde dışında yanında değilim  
İçim ayıp dışım geçim sol yanım sevgi  
Bu nasıl yaşamaydı dön

Onlarsız olmazdı, taşımam gerekti, kullanmam gerekti

Tutsak ve kibirli -ne gülünç-  
Gözleri gittikçe iri gittikçe çekilmez  
İçimde gittikçe bunaltı gittikçe bunaltı  
Gittim geldim kara saçlarımı öylece buldum

Kestim kara saçlarımı n'olacak şimdi  
Bir şeycik olmadı - Deneyin lütfen -  
Aydınlığım deliyim rüzgârlıyım  
Günaydın kaysıyı sallayan yele  
Kurtulan dirilen kişiye günaydın

Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi  
Bir yaşantı ile karşılayanlara  
Gittim geldim kara saçlarımdan kurtuldum

**UZUN YAĞMURLARDAN SONRA**

Sen yağmurlu günlere yakışırsın  
Yollar çeker uzak dağlar çeker uzak evler  
Islanan yapraklar gibi yüzün ışır  
Işırsa beni unutma

Alır yürür sıcak mavisi gökyüzünün  
Kuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün  
Bir yer sızlar yanar içinde büsbütün  
Her şeye rağmen ellerin üşür  
Üşürse beni unutma

Yeni dostlar yeni rüzgârlar gelir geçer  
Yosun muydum kaya mıydım nasıl unuttular  
Kahredersin başın önüne düşer  
Düşerse beni unutma

**BİR GÜNEYDOĞU AĞIDI**

İlk bu sabah  
İlk bu sabah göğü görmedim  
İlk bu sabah kaysı çiçeklerini  
Hüzün ilk kez konuk gibi gelmedi  
Efendim, ev sahabım

Karacamı suya indiremedim  
Şahanım uçurdum döndüremedim  
Dağlar

Enikli kapılar kitlendi  
Taş avlular sustu, ben sustum  
İlk kez bekledim ölümü  
Dostu bekler gibi bekledim  
Dağlar

Benim acım acıların beyidir  
Canıma bir doru kısrakla gelir  
Öfkeyi sabırda eritir  
Umut yer  
Suyunu gözümden içer bir zaman  
Dağlar of dağlar

**BİR KAYIĞA BİNER GECELERİ**

Tadını, yağmura duygulanmanın  
Paylaşır kuşlarla biri gizlice  
Gülmesini tutamamış bir sincap  
Sallanır utanç bahçesinde

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden  
Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Uzun sokakların ucunda evleri  
İlk denemelerden geri dönülmüştür  
İtildikçe, içe durduğu bilinen  
Bazı dostları yitirmeye gidilir

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden  
Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen

Bir kayığa biner geceleri  
Sığlıkta o kadın tek başına  
Dua biçiminde inceltir korkuyu  
Sunar içtenliksiz, tanrısına

Yalnız atlar yıkılır düzlerde suya özlemlerinden  
Bir ben miyim yalnızlığa yenilen, sen, sen, sen
