---
title: "28 Şubat’ın Mağduru Olan Kadınlar Konuştu"
date: "2013-02-28 12:48:16"
author: "İHA"
tags: "Adıyaman", "İmam", "Memur", "İnönü Üniversitesi", "Diyarbakır"
canonical_url: "https://www.mynet.com/28-subatin-magduru-olan-kadinlar-konustu-180100726348"
original_url: "https://www.mynet.com/28-subatin-magduru-olan-kadinlar-konustu-180100726348"
---
# 28 Şubat’ın Mağduru Olan Kadınlar Konuştu
28 Şubat darbe sürecinde görevinden atılan veya ayrılmak zorunda kalan kadınlar, o dönemde yaşadıklarını anlattılar.
28 Şubat darbesinde Adıyaman İmam Hatip Lisesi’nde İngilizce Öğretmeni iken görevinden ayrılmak zorunda bırakılan Gülhan Demirkol, İnönü Üniversitesi’nde öğrenci iken uzaklaştırma cezası alan Remziye Özçelik, Diyarbakır İmam Hatip Lisesi’nde Edebiyat Öğretmeni iken süreçle birlikte görevinden uzaklaştırılan Şükran Altunç yaşadıkları mağduriyetleri dile getirdi.
28 Şubat süreciyle birlikte 2001 yılında görevinden ayrılmak zorunda bırakılan fakat 2005 yılında tekrar görevine dönen Adıyaman İmam Hatip Lisesi Müdür Yardımcısı ve Memur-Sen Kadın Kolları Başkanı Gülhan Demirkol yaşadıklarını şöyle anlattı:
"Bir gün okul müdürü aradı. ‘Artık bu günden sonra okula başörtülü gelemezsiniz; yarından itibaren teftiş geçireceğiz. Bir karar verin. Açacaksanız gelin, açmayacaksanız gelmeyin’ dedi. Başörtüsü Allah'ın emri ve ayeti kerimede; ‘Mümin kadınlara söyle başörtülerini yakalarına döksünler’ buyruluyor. Açık ve net ayet varken, bu ayeti ayaklar altına alıp çiğneyemezdim. Başörtümü açmadım. O gün akşama kadar ağladım. Ertesi gün okula gittim ve başörtümü açmayacağımı söyledim. Okuldan ayrılırken öğrencilerimin arkamdan ‘hocam ne olur gitmeyin’ sözlerini hiç unutamıyorum. O günlerde başörtülü, başı açık ayrımı yapıldı. En çok ona üzüldüm. Evim okula çok yakındı ve ben evin penceresinden her gün öğrencilerime bakıp ağlıyordum. 4 yıl boyunca okuldan ayrı kaldım. İstifa etmek durumda kaldım. Son dönemlerde yapılan sorgulamalar güzel olmakla beraber, yetersiz. Başörtüsü hala serbest değil. Kimse başörtüsü üzerinden siyaset yapmasın ve başörtüsünün serbest olması için gayret göstersin. Şu an başörtüsü tamamen mülki amirlerinin, idari amirlerinin inisiyatifine bırakılmış. Mevcut yasalarla değil, yeni yasalarla bu konunun çözüme kavuşturulması gerekir."
Şu an Adıyaman İmam Hatip Lisesi’nde edebiyat öğretmeni olarak görev yapan Remziye Özçelik ise, “28 Şubat döneminde ben İnönü Üniversitesi'nde Türk Dili Edebiyatı Bölümü'nde öğrenciydim. Üniversite son sınıftaydım. Sınıfa başörtülü girdiğim için mezun olmama bir ay kala, bir ay uzaklaştırma cezası aldım ve finallere katılamadım. Finallere katılamadığım için okulum bir yıl uzadı. Daha sonra yaz tatilinde bir yıl uzaklaştırma cezası ile yeniden uzaklaştırıldım. Bir yıl işten çıkarıldıktan sonra 99’da mezun olmam gerekirken, 2001 yılında mezun olmak zorunda kaldım” dedi.
Diyarbakır İmam Hatip Lisesi’nde tarih öğretmeni olarak görev yapan Şükran Altunç da, 2001 yılında uzaklaştırıldığı görevine 2008 yılında atamayla döndü. Şu an Adıyaman İmam Hatip Lisesi’nde tarih öğretmeni olarak yapan Altunç, o döneme ait yaşadıklarını şöyle aktardı:
“O dönemde yapılan ilk hareket başörtülü olan öğretmenleri farklı okullara dağıtmak oldu. Diyarbakır'ın muhtelif okullarına dağıttılar. Arkasından gittiğimiz okullarda soruşturma süreci başladı. Benim o soruşturmalarda en çok ağrıma giden daha önceden selam verdiğimiz, konuştuğumuz insanlar bize selam vermemeye başladı. Eğer başınızı açmıyorsanız ve direniyorsanız, siyasi kimlik olarak algılanıp, bizi vatan haini, Atatürk ilkelerinin düşmanı gibi görüyorlardı. Benim o dönemde farklı sağlık problemlerim oluştu. Psikolojik ve fizyolojik olarak etkilendim. Bu nedenle istifa etmek istedim. İstifa etmek için gittiğim zaman bana dediler ki; ‘şu anda soruşturmalarınız var, istifa edemezsiniz.’ Yani istifa etmek istiyorsunuz, ayrılmak istiyorsunuz fakat buna müsaade etmiyorlar. Bunları bugün gülerek anlatmak veya bir hikaye bir masal gibi anlatmak benim ağrıma gidiyor. Çünkü o dönemde yaşadıklarımız basit bir sıkıntı değildi. Çok acıydı. Her günün göz yaşına sulandığı bir süreçti. Biz o dönemlerde yani bu gözyaşlarının bir gün karşılıksız kalmayacağına inanıyorduk. Ve hala da inanıyoruz. Fakat bugün gelinen süreçte doğrusu memnun değiliz. Başörtüsüne tamamen özgürlük istiyoruz.”
