---
title: "Akbaş: “çok Koruyucu Ailelerde Çocukların Annesinden Ayrılması Zor”"
date: "2014-09-03 13:16:48"
author: "İHA"
tags: "Samsun"
canonical_url: "https://www.mynet.com/akbas-cok-koruyucu-ailelerde-cocuklarin-annesinden-ayrilmasi-zor-180101515396"
original_url: "https://www.mynet.com/akbas-cok-koruyucu-ailelerde-cocuklarin-annesinden-ayrilmasi-zor-180101515396"
---
# Akbaş: “çok Koruyucu Ailelerde Çocukların Annesinden Ayrılması Zor”
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi (OMÜ) Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Bölüm Başkanı Yrd. Doç. Dr. Seher Akbaş, çocukların genelde ebeveynlerinden ayrılmayı 3 yaşından sonra başarabildiğini belirterek, “Çok koruyucu, kollayıcı ebeveynler ve çok uyarıcı ebeveynler olduğu zaman çocukların annesinden ayrılması zorlaşacaktır” dedi.Okula yeni başlayacak çocukların anne ve babalarına uyarılarda bulunan Yrd. Doç. Dr. Seher Akbaş, “Çocuklar genelde ebeveynlerinden ayrılmayı 3 yaşından sonra başarabiliyor. Aynı zamanda kreş ve anaokuluna gitmiş çocuklar o ayrılmanın büyük çoğunluğunu başarmış durumda, kreş ve anaokuluna gitmeyen evde de anneyle normal o bireyselleşmesine yönelik ilişki geliştirmeyen çocuklar zorlanabilirler ve bu zorlanmaları yoğun olabilir. Bunun dışında erken çocukluk dönemine annesiyle babasıyla olumlu ilişkiler içinde geçiren anneden ayrılmayı başaran çocuklar kreş ve anaokuluna gitmeseler bile zorluk yaşamayacaklar. Ama çok koruyucu ve kollayıcı ebeveynler çok uyarıcı ebeveynler olduğu zaman çocukların annesinden ayrılması zorlaşacaktır. Normalde çocuk yürümeye başladığı zaman dış dünyayı tanımaya başlar, anneden bir miktar uzaklaşır. Mesela çocuk 1 yaş civarında uzaklaşınca annesini arar ama 3 yaştan sonra artık annelerinin o zihinsel tasarımlarını zihinlerinde oluşturabiliyorlar. Çocuklar annelerini görmedikleri zamanda annelerini olduğunu fark edebiliyorlar. Bu dönemi sağlıklı bir şekilde geçiren çocuklar genellikle okul döneminde sorun yaşamayacaklardır. Çok az bir grubunda özellikle bağlandığı ebeveyniyle ayrılmakta sorun olabilir. Bu çocuklarda da bazen okula başladığı dönemde giderken ağlıyor üzülüyor ve benden ayrılıyor diye anne ve baba okuldan çocuğunu alıyor bu yanlış bir tutumdur. Okula mutlaka göndermeleri gerekiyor en önemli şey bu, çocuk okula gitmeye devam edecek çocuk zorluk yaşıyorsa yaşadığı zorluğu annenin hafifletmeye yönelik girişimleri olacak. Mesela çocuk annesini sınıfta görmek istiyor olabilir ya da görmediği zaman yoğun sıkıntı yaşıyor olabilir. Anne bir süre sınıfta kalabilir ama bunu alıştıra alıştıra mesela 5 dakika dışarıda durma, daha sonra bir ders boyunca dışarıda durma şeklinde çocuk sınıfa alıştırabilir. Bu da dediğim gibi nadir olan bir şey ama mutlaka bu aileler bunun yanında psikiyatrik destek de almalıdırlar” diye konuştu.Çocuğun özelliklerine göre davranmak gerektiğini hatırlatan Akbaş, “Bazı çocuklar okula başladıkları dönemde henüz oyun döneminde olabiliyorlar ya da ders çalışmayla ilgili güçlükleri olabiliyor, bunlara izin vermek lazım. Bizim eğitim öğretim sistemimizde de 1’inci sınıf öğrencilerini zorlamıyorlar, ders verme konusunda sıkıntı yaşatmıyorlar. Ödev konusunda mutlaka belli saatinde yapmaları gerekiyor ama özellikle bazı çocuklar oturur 1 saat boyunca ödevini yapabilir, bazı çocuklar ise 5 dakika oturmazlar. 5 dakika bile oturmayan çocuğa siz yarım saat oturtmaya çalışırsanız, oturmuyor diye uyarılarda bulunursanız, geri olumsuz geri bildirimlerde bulunursanız yavaş yavaş bu çocuğun derse ilgisi, dersi sevmesi ile ilgili duyguları değişir. Gittikçe dersi sevmemeye başlar anneyle ilişkileri çatışmalı hale gelmeye başlar o nedenle anneler çocukların dikkat süresine, öğrenebilme kapasitesini dikkate alarak eğitim konusunda beklentilerini yeniden düzenlemelidirler” şeklinde konuştu.
