---
title: "At Arabacılığı Teknolojiye Yenik Düştü"
date: "2013-12-21 10:25:19"
author: "İHA"
tags: "Ordu", "Aydın"
canonical_url: "https://www.mynet.com/at-arabaciligi-teknolojiye-yenik-dustu-180101209062"
original_url: "https://www.mynet.com/at-arabaciligi-teknolojiye-yenik-dustu-180101209062"
---
# At Arabacılığı Teknolojiye Yenik Düştü
Ordu’nun Ünye ilçesinde kamyonet gibi motorlu araçların nakliyecilikte yaygınlaşmasından önce gözde mesleklerden biri olan at arabacılığı yok olma tehlikesi yaşıyor.Geçmiş yılların gözde mesleği olan at arabacılığı, teknolojinin gelişmesiyle birlikte çağa ayak yerini kamyonetlere bırakıyor. İlçede 1975-1995 yılları arasında 60’ın üzerinde olan at arabalarının sayısı şimdilerde teke düştü.Ünye’de bu işi yürüten son kişi ise 53 yaşındaki Murat Aydın. Hayat hikayesini anlatan Aydın, bir zamanlar çok para kazandıkları mesleklerinin şimdilerde bitme noktasına geldiğini ve Ünye’de bu işi yapan tek kişi olarak kaldığını belirtti.Çok az da olsa şehir içinde kömür, çimento ve inşaat malzemesi taşıdığını belirten at arabacısı Murat Aydın, işlerin artık durma noktasına geldiğini ve mesleğin bittiğini kaydetti. Aydın, “Bu işi 30 yıldır yapıyorum zamanında 60 tane at arabasıyla iş yetiştiremiyorduk, şu anda bu işi yapan tek ben kaldım, maalesef motorlu araçların çıkması bu işin sonunu getirdi” dedi.Hala bu işi yapan Murat Aydın, “Eskiden çok iyiydi ve güzel paralar kazanırdık. Artık günü kurtarmaya çalışıyoruz. Ucuz taşımacılık yaptığım için hala iş çıkıyor, şehir içine inşaat malzemeleri, odun, kömür gibi malzemeler taşıyorum. Şehir içine mesafeye göre 20- 30 lira gibi cüz-i miktarlarla taşımacılık yaparak hayatımı sürdürmeye çalışıyorum, eskiden günde en az 10 sefer yapardım şimdi en fazla 2 ya da 3 seferlik işler çıkıyor” ifadelerini kullandı.Günümüzde Ünye’de nalbantlık yapan hiç kimse kalmadığını vurgulayan Aydın, bu yüzden atın nallarını da kendinin çaktığını söyledi. Aydın, “At arabacılığının yok olmasıyla nalbantlık mesleği de yok oldu, maddi olarak bir gelir getirmediği için hepsi tek tek kapandı ve bu meslek unutuldu, bende günlük 20-30 lira ancak kazanıyorum, ancak 53 yaşında biri olarak yapacak başka bir işim de yok. Kazandığım paranın da yarısı atın yemine gidiyor, yine şükrediyorum kimseye muhtaç olmadan geçimimi sürdürüyorum” diyerek sözlerini tamamladı.
