---
title: "Baz İstasyonlarının Korkulu Rüyası Ali Reşit, 45 Yıl Sonra Kimliğine Kavuştu"
date: "2016-01-16 09:53:27"
author: "İHA"
tags: "Uşak", "Asker", "Lice"
canonical_url: "https://www.mynet.com/baz-istasyonlarinin-korkulu-ruyasi-ali-resit-45-yil-sonra-kimligine-kavustu-180102280020"
original_url: "https://www.mynet.com/baz-istasyonlarinin-korkulu-ruyasi-ali-resit-45-yil-sonra-kimligine-kavustu-180102280020"
---
# Baz İstasyonlarının Korkulu Rüyası Ali Reşit, 45 Yıl Sonra Kimliğine Kavuştu
Nüfus cüzdanı olmadığı iddiasıyla yıllardır farklı illerde baz istasyonlarına çıkarak intihar teşebbüsüyle sesini duyurmaya çalışan Ali Reşit isimli vatandaş, sonunda muradına erdi.1971 yılında Diyarbakır’ın Lice ilçesinde dünyaya gelen ve 1975 yılındaki Lice depreminde ailesini kaybeden Ali Reşit’in hikayesi yürek burktu. Doğumundan 4 yıl sonra ailesini depremde kaybettiğini belirten Ali Reşit (45), kimliği çıkarılmadan teyzeleri tarafından İstanbul’da Sirkeci’de bir çocuk yetiştirme yurduna verildiğini, sonrasında ise her türlü çabasına rağmen kimlik sahibi olamadığını söyledi. Ali Reşit, “Anne babamı kaybettiğim yılları hatırlamıyorum. Teyzelerim beni İstanbul’da bir yetiştirme yurduna vermişler. Babamların mirasını almak ve beni üstlenmemek için onlar da kimlik çıkarmamışlar. Kimliğim olmayınca okula gidemedim kendimi hiçbir yerde ispatlayamadım. Yurttan çıkınca askere gitmek istedim, yine kimliğim olmayınca askere de almadılar. Çalışayım dedim iş vermediler. Sıcak bir evim olmadı hiç, çok zorlu yıllar geçirdim, anlatsam film olur. Yıllarca mücadele etmeme rağmen sesimi duyan, yardım eden olmadı. Çok şükür Allah’ıma kötü yola sapmadım, çalmadım, çırpmadım. Karnımın doyduğuna şükrettim. Yazın sokaklarda, kışın hastane, otogar, halka açık sıcak yerlerde yattım kalktım. Yaptıklarım doğru değildi ama çaresiz kalınca sesimi duyurmak için farklı illerde intihara teşebbüs de bulundum” dedi.45 YIL SONRA KİMLİĞİNİ ALABİLDİYıllarca kimlik savaşı veren Ali Reşit, İstanbul, Gaziantep, Konya, Ankara, Mersin, Adana, Tekirdağ, Diyarbakır ve Uşak’ta GSM operatörlerinin baz istasyonu direklerine çıkarak intihar girişimi ve eylemlerde bulunarak sesini duyurmaya çalıştı. Sonunda Malatya’nın Doğanyol İlçesi’nde 45 yıldır kimliksiz yaşayan Ali Reşit’e nüfus cüzdanı ilk kez verildi. Ali Reşit, 45 yıl sonra kimlik sahibi olmanın heyecanını şu cümlelerle anlattı:“Çok büyük zorluklar çekerek bugünlere geldim. Artık rahat rahat yaşadığımı herkese anlatabiliyorum. Nüfus cüzdanım olmadığı için her gittiğim yerde bana şüphe ile bakılıyordu. Hiçbir yerde kalıcı bir hayat süremedim. O günler geride kaldı.”"İNSAN ANASIZ, BABASIZ BÜYÜYEBİLİR AMA VATANSIZ ASLA"45 yıl sonra kimlik sahibi olan Ali Reşit, ilk olarak her Türk gibi vatana olan borcunu ödemek istediğini dile getirerek, askerlik için başvuruda bulunduğunu söyledi. Yaklaşık 3 ay sonra askere gidecek olan Ali Reşit, “Bugüne kadar bana hep askerler ve polisler sahip çıktı. Bir insan anasız, babasız, kimsesiz büyüyebilir ama vatansız asla. Yaşadığım onca haksız ve kötü günlere rağmen ülkeme asla küsmedim. Allah nasip ederse 3 ay sonra askerim. Askere gidinceye kadar bir yerde çalışıp harçlık biriktirmek istiyorum. Sizin vesilenizle beni duyan olursa tek isteğim bu. Kendim çalışıp kendim kazanmak istiyorum. Çok şükür sağlığım yerinde, yine de birçok insana göre şanslıyım” diye konuştu."BU DÜNYADAN GÖÇMEDEN ÖNCE, KİMSESİZ ÇOCUKLARA BİR ŞEY BIRAKMAK İSTİYORUM"Asker dönüşünde kalıcı bir iş bulup kazandığı parayla yıllar önce kendisini çocuk yetiştirme yurduna bırakan teyzelerine, babasından kalan mirası geri alabilmek için dava açmayı planlayan Ali Reşit, davayı kazanırsa elde edeceği parayı kimsesiz çocuklara bağışlayacağını söyledi. Ali Reşit, “İnşallah vatani görevimi bitirip geri dönebilirsem kendime şöyle kalıcı, sağlam bir iş arayacağım. Sonra bana bu acıları ve zorlukları çekmeme sebep olan iki tane teyzem var. Babamın ve annemin mirası bana kalmasın diye üstüne almamışlar. Onlara dava açacağım. Bir şey alabilirsem, çocuk yurtlarındaki kimsesiz çocuklara yardımcı olmak istiyorum. Ben oralarda büyüdüm, kötü günler yaşadım, işkence de gördüm, aç da kaldım. Oradaki hayatı biliyorum. Benim gördüğüm yaşadığım zorlukları onlar yaşamasın istiyorum. Bir de kendime hayalini kurduğum ev almak istiyorum. Dünyadan göçüp giderken onu da yine kimsesiz çocuklara bırakmak istiyorum” şeklinde konuştu.
