---
title: "Bedri Rahmi’ye dair düşüncelerim"
date: "2012-11-26 18:25:15"
author: "Bekir Kale Ahıskalı"
tags: "Diğer"
canonical_url: "https://www.mynet.com/bedri-rahmiye-dair-dusuncelerim-180104042116"
original_url: "https://www.mynet.com/bedri-rahmiye-dair-dusuncelerim-180104042116"
---
# Bedri Rahmi’ye dair düşüncelerim
Bedri Rahmi’ye dair düşüncelerim
Bedri Rahmi’de Allah’a karşı oldukça laubali bir dil gördüm. Oysa bana göre din: insan ruhunda sembollerle ifade bulan derin temayülleri organize eder. Onları müesseseleştirir. Zamanla bu temayüller bir takım değişikliklere uğrasa da, katılaşıp eskise de, yıkılsa da temelleri yok olmazlar. İste biz şairler bu sembolleri, temayülleri, hayalleri yeniden keşfederiz.
Bedri Rahmi’de bu temayüller çoğu zaman zıt olarak ortaya çıkarlar. Uyuşmazlar. İç güdülere göre yaşama arzusunu tabi bir yol saymıştır. Bu “hayvanlaştırma arzusu” bir dönem şiirimizde hep vardır. Sait Faik, Orhan Veli, Cahit Sıtkı’da da buna rastlarız.
“Kendim Kendimi Yaratsaydım” başlıklı şiirinde
Bir beygir olur insanoğlunun asfaltına işer
Sevgilimi gördüğüm yerde kişner
Sevmediklerime de basardım çifteyi
diyerek dillendirdiği bu hayvanlaştırma arzusuna karşılık yine aynı şiirinde
Uçan bulutları durdururdum
Onlarla içimin en güzel yerinde
Bembeyaz bir mabet kurardım
demektedir ki bu bir çelişkidir. Bir şair için bu kendine vereceği şekli tayin edememektir. Bir şairden bir filozof veya mütefekkir gibi insicamlı olmamasını beklememeli. Ne var ki Bedri Rahmi’de Cahit Sıtkı gibi ölümün şarkısını gençlik yıllarında duyanlardandır. O şiire bir ressamın gözleriyle bakmıştır. Esasında resim de kendi ben’ini bir obje haline koyma halinin neticesidir.
Bekir Kale Ahıskalı
Nisan 2011
