---
title: "Emniyet Müdüründen \"seni Sürdürürüm\" Tehditlerine Şiirli Gönderme"
date: "2012-08-10 16:01:37"
author: "İHA"
tags: "Ankara", "Türkiye"
canonical_url: "https://www.mynet.com/emniyet-mudurunden-seni-surdururum-tehditlerine-siirli-gonderme-180100370022"
original_url: "https://www.mynet.com/emniyet-mudurunden-seni-surdururum-tehditlerine-siirli-gonderme-180100370022"
---
# Emniyet Müdüründen "seni Sürdürürüm" Tehditlerine Şiirli Gönderme
Emniyet Müdürü Ahmet Sula, trafik polislerinin sık karşılaştığı "seni sürdürürüm" tehditlerine, yazdığı "Sen benim kim olduğumu biliyor musun" adlı şiirle gönderme yaptı.
Ankara Emniyet Müdürlüğü'nde görevli 3. Sınıf Emniyet Müdürü Ahmet Sula, Türkiye Emekli Emniyet Müdürleri Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (TEMÜD-DER) tarafından çıkarılan Çağın Polisi dergisi Ağustos ayı sayısında, trafik polislerinin sıkça karşılaştığı, "Seni sürdürürüm" tehditlerine, yazdığı "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" adlı şiirle karşılık verdi. Sula, yazdığı şiiri bu sıkıntıya en fazla muhatap olduğunu belirttiği, trafik polislerine ithaf etti. Sula'nın şiir şöyle:
"Dilimiz alıştığı için 'Emniyet Müdürüyüm' diyoruz ama,
Emniyet Müdürlüğü yapıyoruz aslında…
Çünkü biliyorum yedi sene önce yoktu bende,
Yaşarsak altmışımdan sonra da olmayacak,
Ben kişiliğimden ibaretim; o kaybolmayacak…
Bazı insanlar gördüm,
Kişiliğini koltuktan almış; koltuk gibi olmuşlar,
Her geçen gün küçülmüş, koltukta kaybolmuşlar,
Nemrut diye birini duydum:
O kadar büyümüş (!) ve kudretliymiş ki (!);
Bir ok atmış göklere de tanrıyı vurmuş (!)
Bir sinek girmiş beynine, kudurmuş…
Bilememiş insan kendini,
İlahını yahut kendini ararken,
Kendini ilah sanmış,
Bütün insanlara galip gelirken,
Mağlubiyeti bir sinekten almış…
Firavun diye birini duydum:
Denizlere hükmetmiş,
İnsanlara boyun eğdirmiş,
Hükmettiği deniz, ölümüne hükmetmiş,
Öldüğünde boyunlar eğdiren boynu dik değilmiş,
Gövdesiyse diz ve belden, iki yerden eğilmiş…
Hattab'ın oğlu Ömer (RA) boşuna mı adam tutmuş,
Kendisine "ölüm var" desin diye?..
Ölüm ile aramız sadece bir saniye,
Belki o kadar bile yok!
Yaslanılan ağaçlar yıkılıyor,
Arkamızdaki dayılar ölüyor,
Yakut ve zümrüt bezeli tahtlar çürüyor,
Hayat, dayandığımız fanileri bir bir törpülüyor…
Değil üst başımızdaki, altımızdaki;
Cesetlerimizi ayakta tutan canlarımız bizden alınıyor!
Niyetlerimizden başka, söyle bize ne kalıyor?
Lafımı iyi dinle çocuk:
Çok büyük (?) insanlar geldi geçti şu dünyadan,
Küçük bir kabre sığacak kadarmış büyüklükleri…
Ey "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" diyen kimse!
Bak! Sana kudretli insanlardan haber verdim,
Senin "kim olduğunu" bilmediğini bildim de,
Kim olduğun konusunda ne bildiğini bilemedim.
Kimsin?"
