---
title: "İpek Kozaları, Kadınların Elinde Çiçek Oldu"
date: "2013-06-21 16:30:24"
author: "İHA"
tags: "Balıkesir", "Ankara", "Sakarya", "Antakya", "Edremit"
canonical_url: "https://www.mynet.com/ipek-kozalari-kadinlarin-elinde-cicek-oldu-180100932676"
original_url: "https://www.mynet.com/ipek-kozalari-kadinlarin-elinde-cicek-oldu-180100932676"
---
# İpek Kozaları, Kadınların Elinde Çiçek Oldu
Balıkesir’in Burhaniye ilçesinde, emekli el sanatları öğretmeni Asuman Altunkara’ın öncülüğünde bir araya gelen 8 kadın, ipek kozalarından renk renk çiçekler yapmaya başladı.
İpek kozasıyla çiçek yapımının çok eskilere dayandığın anlatan Asuman Altunkara, çiçeklerin pano haline getirilerek gelin çeyizi olarak kullanılacağını ve sergileneceğini söyledi. Burhaniye Belediyesi Gençlik Merkezi’nde bir araya gelen kadınlar, yaklaşık 3,5-4 aylık kursta ipek böceklerinden bir birinden güzel çiçekler üretti Ürettikleri çiçekleri pano haline getiren kadınlar, sergi açmaya hazırlanıyorlar. Güzel işler ürettiklerini anlatan kurs öğretmeni Asuman Altunkara, “Bizim yaptığımız çalışma çok eski. Artık unutulmaya yüz tutmuş olan ipek kozalarından ham ipek kozalarından resimlik albümlük diye gelinlerin evinde yapıp ta çeyizlerine götürdükleri panoları yapıyoruz. Bunları biz ham olarak Antakya’ dan getirtiyoruz. Kendimiz kök boyaları, şerbet boyaları, gıda boyalarıyla renklendirip çalışmalarımızı yapıyoruz. Çalışmalarımıza başlamadan önce kozalarımızın içinde böceği ölmüş böceği çıkarıyoruz. Onları kesip şekillendirerek başlıyoruz. Şekillendirirken, yapacağımız çiçeğin özelliğine göre , gül mü, yapmak istiyoruz. Karanfil mi yapmak istiyoruz. Papatya, krizantem, sümbül, küpe çiçeği gibi çeşitli yani doğada gördüğümüz bütün çekleri birebir yapmaya çalışıyoruz. Yeni başladık şimdi. Arkadaşların zoruyla bir araya geldik. 8 kişi çalışıyoruz. Bizim çalışmamız şu anda 3, buçuk 4 aylık kadar bir çalışma. Artık yavaş yavaş toplamaya tanzim etmeye başlayacağız. Ve çerçeveletip sergileyeceğiz” dedi.
Kursiyerlerden Nezihe Tarhan da, “Bu sanatı ilk defa bir arkadaşımın evinde gördüm ve hayran kaldım. O günden beri bu sanatı yapan bilen birini aradım. Aşağı yukarı 10 yılımı aldı bu benim. Malzememi de aldım. Fakat nasıl yapılacağını bilmiyordum. Asuman hanımı bir gün gördüm tesadüfen. Onunla karşılaştım. Kendisi emekli el sanatları öğretmeni. Kendisine sordum bunu bilip bilmediğini. Yapılışını gördüğünü ancak yapmadığını söyledi. Birlikte başladık. İşte çalışıyoruz. Birlikte malzemeleri temin ettik. Eski malzemeleri buradan Ankara’ya kadar. Ben malzemeleri temin ettim. Çanakkale, Balıkesir, Edremit, Burhaniye ulaşabildiğim her yerden o eski malzemeleri. Boya paketleri mesela boyaları birer paket aldım. Kök boyalardan filan faydalandım. Başladık aşağı yukarı 3 buçuk, 4 aydır çalışıyoruz. Böyle bir pano ortaya çıktı. Bu sanat Sakarya Üniversitesinde korunması gereken el sanatları listesine alınmıştır. Üniversitelerde ders programlarına eklenmiş bir sanattır” dedi.
