---
title: "Orhan Miroğlu: Hikmet Fidan örgüt içinde infaz edildi, sustuğum için üzgünüm"
date: "2012-01-03 11:09:28"
author: "CİHAN"
tags: "Ankara"
canonical_url: "https://www.mynet.com/orhan-miroglu-hikmet-fidan-orgut-icinde-infaz-edildi-sustugum-icin-uzgunum-180100090383"
original_url: "https://www.mynet.com/orhan-miroglu-hikmet-fidan-orgut-icinde-infaz-edildi-sustugum-icin-uzgunum-180100090383"
---
# Orhan Miroğlu: Hikmet Fidan örgüt içinde infaz edildi, sustuğum için üzgünüm
Kürt aydın Orhan Miroğlu, kitapçı raflarında bugün yerini alan "Silahları Gömmek" adlı kitabında Hikmet Fidan'ın öldürülmesine ilişkin özeleştiride bulundu. "Hikmet'in öldürülmesi büyük üzüntü yarattı. Ama ne yazık ki bu cinayet, PKK tarihinde benzerine çokça rastlanan bir iç infaz olarak görüldü. İtiraf etmek gerekirse legal Kürt siyaseti içinde olan bizler, susmayı tercih ettik. Sustuğum ve yakınlarını arayıp başsağlığı dilemekten başka bir şey yapamadığım için vicdanen rahat olduğumu söyleyemem." dedi.  
Everest yayınlarından çıkan kitapta Miroğlu, PKK'daki değişim arzularının kanla bastırıldığını belirterek, "Benim Diyarbakır Cezaevi'nden tanıdığım ve PKK'ya büyük bir inançla bağlı olduğundan şüphe dahi duyulmayacak olan Mehmet Şener Suriye'de, 2004 yılında gün yüzüne çıkan Osman Öcalan grubuna bağlı çalışan Hikmet Fidan Diyarbakır'da, yine aynı gruptan Kâni Yılmaz bir grup arkadaşıyla beraber Güney Kürdistan'da öldürüldü."  
Silvan'dan sonra PKK'nın yeni bir savaşı denemeye çalıştığını ve barışa hazır olmadığını anlatan Miroğlu, "Elinde silah tutanların, müzakere masasını talep etmeden önce anlaması gereken gerçek şudur: Kürt sorununda şiddetle belirlenen tarihin sonu yaşanıyor. İçinde bulunduğumuz dönem, silahların gücünü müzakere masasında pazarlık etmenin zamanı değildir. Silahları gömmenin zamanıdır." görüşünü dile getirdi.
KÜRT SİYASETİ MAĞDURİYET SİYASETİ YAPMAYA DEVAM EDİYOR   
"Kürt ulusal mücadelesi meşru olduğuna göre, bu mücadelenin verildiği tarihlerde meydana gelen bütün eylemler saf, kusursuz ve haklı eylemler olarak görülüyor." diyen Miroğlu görüşlerini şöyle sürdürüyor:  
"Bu yüzden ne kişiye tapınma, ne KCK, yurttaşlarının yaşadığı ihtilaflarda son noktayı 'önderliğin' koyacak olması, ne gencecik insanların intihar eylemleri Kürt toplumunda bir eleştiri konusu oluyor. Kürt siyaseti mağduriyet siyaseti yapmaya devam ediyor. Kürt silahlı hareketinin geçmişinde var olan iç infaz ve toplu katliamlarla hesaplaşılmadığı için, bu suçlar devlet adına harekete sızmış birtakım insanların kabahati olarak görülüyor ve gösteriliyor. Oysa bu tür suçlar, tarihin gösterdiği gibi, her zaman kolektif bir suç olarak meydana gelir. Zalimlik ve gaddarlık, kolektif amaçlar için mücadele ettiğine inanan grup içindeki dayanışmadan güç alır. Ve hiç bitmeyecek gibi devam eden savaşlar, insanlara 'birlikte öldürme' tecrübesi kazandırır. Bu tecrübe kişisel yalnızlık korkusunu ve suçluluk psikolojisini dağıtır. Ama birkaç kuşağın ömrünü tüketecek kadar uzun sürmüş silahlı mücadelelerin saflarında, her zaman kişisel olarak hüsrana uğramış çok sayıda kişi bulunur. Kişisel olarak hüsrana uğrayanlar, ulusal gurura sığınır, ulusal hoyratlığı, ulusal kimlik adına ölmeyi ve öldürmeyi teşvik ederler. Ulusal hoyratlığa ve şiddeti besleyen ulusal gurura karşı toplumu ve gençleri korumak ise demokratik bir bilinç ve anlayışı geliştirmek ve bedeli ne olursa olsun bunu mümkün kılacak fikirleri savunmaktan geçiyor. Buna da en çok Kürtlerin ihtiyacı var. Bir zamanlar, 'sömürge Kürdistanın' PKK eliyle kurtarılması bir ihtimaldi. Şimdiki tarihsel zemin bu ihtimalin bir hayalden ibaret olduğunu gösteriyor. PKK'nın ve Öcalan'ın bu hayalden uyanması, silahlı mücadeleyi ve silahları tarihe gömmesi gerekir. Kürt hareketinin merkezinde yer alan PKK'nın hakikatle buluşması ve tarih içindeki yolculuğuna hakikat içinde devam etmesi için başka yol yoktur.
