Söz & Müzik: Dilan Baransel
Şiir & Yorumlayan: Deniz Baransel
Ufacıktı elleri, kundağında hayalleri
Fakirlik onun kaderi, yüreğinde sevgisi
Bir bebek öldü, umutlarınıda götürdü
Büyüyemeden öldü, fakirlik onu gömdü
Minicik bir kaderi, varolan ümitleri
Yaşayamadan gitti, fakirlik bunun bedeli
Bir bebek öldü, umutlarınıda götürdü
Büyüyemeden öldü, fakirlik onu gömdü
Bebekler öldü bu şehirde
Dar sokakların içinde
Bu şehirin sokakları dumanlı,
Bu şehirin sokakları kör, sağır zamanlı
Fakirlik boğazda düğüm
Zenginde ise her gün düğün
Aç uyuyan bebekler adaletsiz
Çöpe atılan ekmekten bile nasipsiz
Bebeksin her güne ayazla kalbime doğan bin niyazla
Güneşi görmeden, sesimi duymadan, elini tutmadan toprak altında bin cefayla...
Ayazıma gömdüm seni, kalbime gömdüm ümitlerini
Her güne kalan bir kışa adanan
Küçücük bir ömür, yüreğimde törpüdür
Seni biz gömdük Ayaz, kalbimizde bin niyaz...
Ayaz bebek ve fakirlikten ölen bütün bebeklerin anısına...