1/8
Maaş gününden sadece üç gün sonra banka hesabına şöyle bir göz attığında karşılaştığın manzarayı bizimle paylaşır mısın?
Göz ucuyla bakıp hemen uygulamayı kapatıyorum. Gerçekler bazen çok acıtıyor.
Her şey planladığım gibi gidiyor ama o para ne ara o kadar azaldı hiçbir fikrim yok.
Kuruşu kuruşuna nereye gideceği belli olduğu için sıfır sürprizle hayata devam ediyorum.
Maaş mı? O sadece kredi kartı borcuna kısa bir ziyaretti kardeşim.
2/8
Şimdi de şunu soralım: Sepetine eklediğin o alakasız şeyleri indirimde diye alırken iç sesin sana ne söylüyor?
"Al gitsin ya dünya ölümlü sonuçta."
"Bunu alırsam haftaya makarna yerim ama kesinlikle değer" diye kendimi teselli ediyorum.
Fiyatı gerçekten mantıklıysa alırım, yoksa o sekmeyi anında kapatırım.
Öyle bir alışkanlığım yok hiç.
3/8
Şöyle bir durum düşünelim. Bütün gün çalışmışsın ve yorgun argın eve dönüyorsun. Dışarıdan yemek söyleme dürtüsüyle tam olarak nasıl başa çıkıyorsun?
En güzelini söyleyip yedikten sonra paşa paşa haftalık yemek yapıyorum.
Yolda gelirken hesap kitap yapıp "Evde domates peynir var" diyerek o dürtüyü bastırıyorum.
4/8
Sence borç yiğidin kamçısı mıdır?
5/8
Kullandığın telefon veya tablet gayet iyi çalışıyor diyelim. Yeni modeli çıktığında "Acaba ekosistemi yenilesem mi" hissi yokluyor mu seni?
Valla o yeni işlemci beni çağırıyor ama cüzdanım "Otur oturduğun yerde" diye bağırıyor.
Elimdeki cihaz bozulana kadar kullanma taraftarıyım. Tüketim çılgınlığına hiç lüzum yok.
Kredi kartının taksit limitini hesaplarken buluyorum kendimi ama genelde son anda vazgeçiyorum.
Elimdekini satıp üstüne ekleme matematiğini beynimde on saniyede yapıp siparişi geçerim.
6/8
Açık konuşalım: Birikim yapmak senin için ne kadar gerçekçi bir eylem?
Kenara para atabildiğim her ay benim için bir mucize.
Ay başında direkt maaşın bir kısmını dokunmadığım bir hesaba atıp unutuyorum.
Kumbara sayılıyor mu? Sayılıyorsa bozukluk atıyorum arada.
Ne birikimi kardeşim... Ay sonunu getirebilirsem şükrediyorum.
7/8
Ödeyebileceğin bir miktar borç var ama mecburen taksitlendirdin. Bunun hakkındaki düşüncelerin bunlardan hangisine yakın?
Gözüme uyku girmiyor geceleri.
Keşke elime toplu para geçse de ödesem.
Aniden sıkışmaktansa aydan aya ödemek daha mantıklı.
Mecbur kalmasam yapmazdım.
8/8
Aldığın ama hiç giymediğin o pahalı kazak dolapta sana bakıyor. Bir gün giyerim umuduyla elden çıkarmıyorsun. Peki bu durum diğer alışveriş kararlarını nasıl etkiliyor?
"Zaten bir sürü şey aldım ve giymiyorum" deyip kendime sert bir alışveriş yasağı koyuyorum.
O kazak bir gün elbet işime yarayacak, eminim. Bu arada şurada yeni bir pantolon gördüm onu almam lazım.
Hemen ikinci el uygulamasına yükleyip oradan gelecek parayla ihtiyaçlarımı gidermenin hayalini kuruyorum.
İhtiyacım olmayan şeyleri anlık bir dürtüyle almamayı bana çok acı bir şekilde öğretti o kazak.