CAN ÇIKMADAN ÇIKAMAZSIN
Bin kez yemin ettim kitaba el bastım
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
İnan ki seni korkutmak değil kastım
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
Günlerin hayalisin gecelerin düşü
İmkansız yüreğimdeki ateşin sönüşü
Yok güzelim yok bu yolun dönüşü
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
Bir bakışınla oldu gönlüme dalışın
Ömrüme ömür kattı her nefes alışın
Ne ayla sınırlı ne de yılla kalışın
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
Yazı kışı sonbaharı yıkıp devirdin
Yılın on iki ayını bahara çevirdin
Bir mevsimlik değil ömürlük girdin
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
Kurbanım zekana dilindeki kültüre
Sen gibi güzel tanımadı bu yer küre
Başka ne bir ölçü var ne de bir süre
Can çıkmadan gönülden çıkamazsın
Adem Durmazer