Nefesimi
Nefesimi
"Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi.
Cehennem yangınlarından,
ölmeden çıktıysa bedenim;
artık benim olmalıyım,
benim.
Yeter yüreğimi bir çift gözün
ateşine rehin verdiğim.
Ateş artıgı değildir karşılığımız.
Pusatını dağ sisinden alan,
firarını mermisine emanet eden,bir namludur bu.
Eşkıya sevda ki;
zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.
Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta
Adem`den beri.
Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini.
Güneşin kızılca kıyametine çatar
kuruyan umut dallarını.
Yanacaksa,
cehennemden beter yanmalı!
Kim anlar ki eşkıyanın sağlamlığını;
Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini kim?
Hani ellerine kuşlar İnerdi,
kardan üşüyen kuşlar...
Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay
Şahrud.
Eşkıya yüreğime çığ düştü,
Üşüyorum ha...
Aç ellerini. "
Geldim mutsuzluğumla
Yürek susuzluğumla
Koynuna al demiyom
eşikte koyma beni
Koynunda yatır demem
Yeter bağışla beni
Aç ellerin gireyim
Sana ömrüm vereyim
K