Bir dönemin en gözde meslekleri arasında yer alan ancak günümüzde teknolojik gelişmelere yenik düşen saraçlığın Balıkesir’deki son temsilcilerinden 47 yaşındaki Yaman Güre mesleğin kendileri ile birlikte sona erip tarihe karışacağını söyledi.Unutulmaya yüz tutan meslek guruplarından birisi olan saraçlığın Balıkesir’deki son ustalarından birisi olan Yaman Güre teknolojiye ve ucuz maliyetle yapılan yan sanayi ürünlerine yenik düştüklerini ve çırak yetişmediğini söyledi. İlkokul mezunu olduğunu ifade eden Güre “Ben ilkokul mezunuyum ailem kalabalıktı 8 kardeşiz biz. İlkokuldan sonra bu mesleğe başladım. Eniştemin mesleği esasında saraçlık onun çırağının kolu kırılıyor daha sonra beni babamdan çıraklık yapmam için istiyor. O zamanlar çok geçerli bir meslek bu bende eniştemin yanında çırak olarak başlıyorum. O zamanlar okula gitsin okusun pek geçerli değildi, kısa yoldan meslek sahibi olsun hayata atılsın istiyorlardı. Bende bende bir girdim bu işin içine bir daha çıkamadım. Benim eniştem piyasadaki at arabaları üzerine çalışıyordu. O dönemler at arabası çoktu her şey at arabası ile yapılıyordu, at eşek çok kıymetliydi o dönem. Bu mesleğe başlayan bir çırak ortalama 10 senede usta olur. Bizim mesleğimizin incelikleri çok, hasas iş basit değil. Tamamen el işi emeğe dayalı meslek. Bu meslekte son yok yaptıkça ortaya bir şeyler çıkarıyorsun, yaptıkça yeni bir şeyler öğreniyorsun ve her gün yeni bir yöntem şekil buluyorsun. Daha çok tecrübe kazanıyor, daha çok ustalaşıyorsun yaşını aldıkça. Bizim meslekte çırak yok yetişmiyor çırak gelmiyor çünkü işin ilerisi yok. Bizim işe tamamen bitti gözüyle bakılıyor, böyle giderse 3-5 sene sonra bitecek bizim mesleğimiz. At arabası ve at sayısı azalıyor, at arabacılığı işi yapanda kalmadı artık pek. Bu meslek biraz daha uzun sürerdi ama yan sanayisi çıktı, kolon bezler öldürdü bizi. Mesela ben tasma yapıyorum benzerini onlar daha ucuz maliyetle kandınlara yapıyorlar. Bunlar bize sekte vurdurdu. Bizim işimiz aslında bütün hayvanları kapsıyor. Biz hamut, eğer, koyunların boynuna çan, köpeklere tasma, keçilere köstek ve bir çok şey yaparız. Zamanında çok karlı bir işti 30-40 çeşit ürün vardı burada eskiden. Köyden kente başlayan göç ve teknolojik gelişmeler maalesef bizim mesleğin sonunu getirdi” dedi.