Zonguldak’ın Ereğli ilçesinde doğuştan engelli iki oğlunu eve çıkarıp indirmekte güçlük çeken baba, evinin balkonuna projesini kendi hazırladığı asansör yaptı. Anne Hamidiye ve baba Ramazan Özkan asansörün hem çocuklarına hem de kendilerine çok büyük rahatlık sağladığını söyledi.Kdz. Ereğli ilçesinde doğuştan engelli Rasim (27) ve Volkan (25) ile birlikte yaşayan anne Hamidiye ve baba Ramazan Özkan, yaşadıkları büyük zorlukları kendi buldukları çözümlerle aşmaya çalışıyor. Uzun yıllar tersanelerde kaynakçı olarak çalışan 50 yaşındaki Ramazan Özkan, doğuştan engelli çocukları büyüyünce onları eve çıkartıp indirmekte zorluk yaşamaya başladı. Bunun üzerine Özkan, evinin balkonuna asansör yapmaya karar verdi. Her şeyini kendisi yaptığı ve üç günde faaliyete geçirdiği asansör ile iki çocuğunun çok rahat ettiğini söyleyen baba Ramazan Özkan, zorda kalındığında insanın her şeyi yapabileceğini dile getirdi.Baba Ramazan Özkan gazetecilere yaptığı konuşmasında, "İnsan sıkıştığı zaman, ihtiyaç duyduğu zaman bir şeyler üretmeye çalışıyor. Biz de bunu kendi kafamızdan yorumladık. Birazda bu işlerden anladığımdan bu işi bu şekilde standarda bağladık. Bunu yapmak 2-3 gün sürdü. Benim için büyük bir rahatlık oldu. Tabanını biraz kuvvetli yaptık. Tabanını gömdük. Bunu yapmadan önce çocuklarımı omzumda çıkarıyordum. Omuzda taşırken sıkıntı oluyordu. Çocukların göğüs kısmında kızarmalar oluyordu. Şimdi çocuklar da rahat. Tekerlekli sandalye ile de yukarıya balkona kadar çıkabiliyorlar. Çocuklarım doğuştan engelliler" dedi.Anne Hamidiye Özkan da asansörün yapılmasının ardından çok büyük rahatlık yaşadıklarını söyledi. Daha önce çocuklarını 16 basamaklı merdivenden eve çıkartmakta zorlandıklarını anlatan Hamidiye Özkan, “Asansör işimizi çok kolaylaştırdı. Zaten bizim yarımız asansör. Asansör olmasa ben zaten büyük oğlumu taşıyamıyordum. Babamız taşıyordu. Merdivenimiz de 16 basamak olduğu için çok zorluk çekiyorduk. Eşim düşündü, taşındı. Sonra kendisi plan projeyi çizdi ve yaptı. Şimdi şu anda çok rahatız" diye konuştu.Anne Hamidiye Özkan kendi hayatlarını oğulları Rasim ve Volkan’a adadıklarını belirterek, çocuklarına evde ders yaptırdıklarını söyledi. Anne Özkan konuşmasını şu sözlerle sürdürdü: “Bizim şimdi işler hep aynı işler. Sabah kalktığımızda kahvaltı yapıyoruz çocuklarımızla birlikte. Sonra onları giyindiriyoruz. Kendileri oturup ders yapıyorlar. Televizyon izliyorlar. Ben de yemek hazırlıyorum. Beraber yemek yiyoruz. Rehabilitasyon merkezine girmiştik daha önceden. Orayı bırakalı da 3-4 sene oldu. Artık büyük oğlum taşınmadığı ve babamıza da ağır geldiği için bırakmak zorunda kaldık. Orada başlamıştık. Sonra bizler de evde bir şeyler göstermeye başladık. Boyama kitapları aldık. Evde kendi başlarına derslerini yapıyorlar.”İki engelli çocuk sahibi Ramazan Özkan Ereğli ilçe merkezine çocukları ile birlikte indiklerinde kendilerini belirli bir süre ile emanet edebilecekleri bir merkez yapılmasını istedi. Çocukları ile birlikte ilçe merkezine indiklerinde alışveriş yaparken ya da başka ihtiyaçları karşılarken kendilerini bırakabilecekleri yer olmadığı için büyük sıkıntı yaşadıklarını anlatan baba Ramazan Özkan, bu sorunu kendileri gibi yüzlerce ailenin yaşadığını dile getirdi.