Manisa Özel Eğitim İş Uygulama Merkezindeki serada dikiminden bakımına, sulamasından sökümüne kadar her kademede zihinsel engelli öğrencilerin emeği ve sevgisi olan çeşitli sebze ve çiçeklerden elde edilen gelir öğrencilere gelir kapısı oluyor.Manisa Özel Eğitim İş Uygulama Merkezindeki serada zihinsel engelli öğrenciler tarafından dikilen çeşitli ürünler yetiştikten sonra çocuklara maddi kazanç olarak geri dönüyor. İşlerini severek yapan öğrenciler bitkilere çocukları gibi bakarken, bir yandan çalışıyor olmanın keyfini yaşıyor bir yandan da enerjilerini toprak sayesinde atıyor.2011 yılında hizmete açılan Manisa Özel Eğitim İş Uygulama Merkezinde 2013 yılında kurulan ‘Sevgiyle yeşeren emekler’ isimli sera zihinsel engelli öğrencilere gelir kapısı oldu. Toprakla buluşmaktan oldukça mutlu oldukları görülen zihinsel engelli öğrenciler bitkileri birer çocuk gibi sahiplenip üzerlerine titriyor.ÇOCUKLAR HAYATA KAZANDIRILIP İŞ SAHİBİ YAPILIYORİki yıldır Halk Eğitim Kurslarında eğitmenlik yapan Ziraat Teknikeri Elif Deniz Demir, şöyle konuştu: “Burada halk eğitime bağlı 17 öğrenci ve milli eğitime bağlı 10 öğrencimizle birlikte soğan, marul, sarımsak, domates, salatalık, patlıcan, gül, lale soğanı fideleri yetiştirmekteyiz. Burada çocukları hayata kazandırmak amacıyla, çocukların bir iş sahibi olması için çalışıyoruz. Burada bunların çapalanması, tırmıklanması işlerini çocuklar yapıyor. Bitkilerin sulaması, sökümü, dikimi, ilaçlanması gibi faaliyetlerle çocukların aktif halde çalışmasını sağlıyoruz. Çocuklar şuanda bitkileri yapraklarından, tohumlarından tanıyabiliyor. Buradan elde ettikleri gelirlerle de kendi ihtiyaçlarını karşılıyorlar.”ÇOCUKLAR ÇALIŞMAYI SEVİYORÇocukların toprakla buluşmasının çok olumlu olduğunu kaydeden Demir, sözlerini şöyle sürdürdü: “Çocuklar şuan çalışıyorlar, çalışmayı seviyorlar. Çocuklar toprakta çalıştıkları zaman enerjilerini de harcayabiliyor. Daha verimli olabiliyorlar. Bizim bütün haftamız burada geçiyor. Hiç boş saatimiz yok. Bizim Halk Eğitim Kursuyla birlikte, kısım kısım serayı ayırıyoruz. Kimine soğan ektiriyoruz, kimine sulama yaptırıyoruz. Bitkilerin ne ihtiyacı varsa çocuklara ona göre çalışma yaptırıyoruz gruplar halinde. Çocuklar iş yapmayı seviyorlar, toprakla uğraşmayı seviyorlar, tohumla, bitkiyle uğraşmayı seviyorlar ve bunların yetiştikten sonra sökülüp evlere götürülmesine ve yenilmesini seviyorlar. Burada ürettiklerimizi biz kendi sınıfımızda da yiyoruz. Bundan çok hoşlanıyorlar. Çocuklar zevkle çalışıyorlar burada.”Zihinsel engelli öğrenciler, her kademesinde çalıştıkları seradaki bitki üretiminde oldukça mutlu olduklarını ve ürettikleri sebzelerin ilaçsız ve çok güzel olduğunu söylediler.