sen olmasaydın aşkım
Kaybolur giderdim karanlıklarda
Işığınla gelen, sen olmasaydın
Yönüm şaşırırdım çıkmaz yollarda
Kılavuzluk eden sen olmasaydın
Bakardım etrafa yaşlı gözlerle
Mum gibi erirdim acı sözlerle
Ne yapabilirdim kelepçelerle
Ellerimi çözen sen olmasaydın
Sonbahar misali geçiyor çağım
Nereye attımsa boş çıktı ağım
Gazele dönerdi bahçemle bağım
Güllerimi deren sen olmasaydın
Kaybederdim hayat ile savaşı
Taşlara vururdum belki bu başı
Sellere dönerdi gözümün yaşı
Ellerinle silen sen olmasaydın
Nefes alıyorum elin tutunca
Dil sussa da olur, göz konuşunca
Ağlardım mutlaka ömür boyunca
Karşımdaki gülen sen olmasaydın
Kalmamıştı hiç bir şeyde hevesim
Kesilmişti dil dökmekten nefesim
Belki uzaklardan gelirdi sesim
Kıymetimi bilen sen olmasaydın