İzmir ağlıyordu, sen ağlıyordun İzmir ağlıyordu, sen ağlıyordun. Martılar göz yaşlarını bırakıyorlardı körfeze Sen yaşlı gözlerinle gözlerime bakıyordun. En büyük hüzününü aldık içimize deniz kokusunun Sanki bizimle birlikte Konak denizi yanıyordu. İskeleden kalkan her vapura koyduk biraz sevdamızı, Her kalkan vapor da sen ve ben vardık, Vapurlar bizden birer parka taşıyordu. İzmir ağlıyordu, sen ağlıyordun. Gözlerin gözlerime her değdiğinde içim kan ağlıyordu. Karşıyaka da bir aşka düşmüş can kanıyordu, Eğer, eğer göz yaşlarımı dökseydim biliyorum, Hiç ayrılmayacaktı birleşmiş ellerimiz, Yanımızdan her geçen insan bize bakıyordu. Keşke diyeceğimiz bir çok kelimeye saklıydı sevdamız Bunu martılar ve deniz bile anlıyordu. İzmir ağlıyordu, sen ağlıyordun. Her kelime bitişin hükmünü getiriyordu, Geçen her saniye ayrılığa gebe, Keşke dedim zaman hiç geçmese. Öylecesine kalsak, Konak limanında bir ömür yaşasak, Keşke? Keşke diyeceğimiz bir çok kelimeye saklıydı sevdamız. Yaşadığımız her anı