Uğurluel, Okulların Bahçesinde Yatan Yiğitleri Anlattı

Tarihçi Talha Uğurluel, Osmanlı'daki tüm padişahların ortak bir özelliğinin eğitime önem vermesi olduğunu kaydederek, "Bunu her padişah döneminde yapılan medreselerden anlayabiliriz. Kendi kurdurdukları okullarının bahçesinde yatan nice yiğitler vardır." dedi.

Artvin’in Hopa ilçesinde FEM Dershanesi'nin düzenlediği 'Okullarının Bahçesinde Yatan Yiğitler' konulu konferans düzenlendi. Tarihçi Talha Uğurluel, Osmanlı padişahlarının eğitim ve bilime verdikleri önemi anlattı. Hopa Nilüfer Kız Yurdu konferans salonunda gerçekleştirilen konferansa çok sayıda işadamı, esnaf ve vatandaş katıldı.

Tarihçi Talha Uğurluel, Osmanlı Devleti'nde padişahlar başta olmak üzere herkesin eğitime çok büyük önem verdiği dile getirdi. Uğurluel, sinevizyon gösterisi eşliğinde yaptığı sunumda şunları söyledi: "Ecdadımız Osmanlı'daki tüm padişahların ortak bir özelliği eğitime önem vermesidir. Bunu her padişah döneminde yapılan medreselerden anlayabiliriz. Eyüp Camii'nin üst kısmındaki kabristan, sadece mezarlıktan ibaret değildir. Orada yatan koca bir tarihle birlikte okul vardır. Kendi kurdurdukları okullarının bahçesinde yatan nice yiğitler vardır. Bu zatların sebebine ki bu aziz millet eğitimin önemini her geçen gün daha iyi anlamaktadır."

Talha Uğurluel, Osmanlı padişahlarının eğitime çok önem verdiğini kaydederek, “Bütün savaşlar küçük cihaddır. Ancak, eğitim, bilim, kültür, sanat, medeniyet büyük cihaddır. Tabii ki ecdadımızla övüneceğiz. Fakat onların da torunlarıyla övünme hakkı var. Dolayısıyla ecdadımızın da iftihar edebileceği bir Türkiye için hepimize görev düşüyor.” diye konuştu.

Osmanlı'yı bu kadar büyük yapan şeyin ne olduğu, bugün Türkiye'nin neden böyle büyük bir medeniyet haline gelemediği sorusunu yönelten Uğurluel, bu sorunun cevabını bir örnekle şöyle verdi: "Bir genç, aklına takılan bir sorunun cevabını bulamamanın verdiği sıkıntıyla kendisini bir mezarlığın kapısında bulur. Aklına takılan şey, 'Osmanlı'yı bu kadar büyük yapan şeyin ne olduğu, bugün bizim neden böyle büyük bir medeniyet haline gelemediğimiz?' sorusudur. Önüne çıkan bir eski mezarlığa girip, gördüğü her bir kabirdeki tarihi şahsiyete bu soruyu sormaya karar verir. Uğradığı her bir kabirde bu güne kadar hiç fark etmediği detaylar yakalamaya başlar. Sanki oradaki zatlar lisanı halleri ile kendisi ile konuşmaktadırlar. Nihayet sorusunun cevabını bulur. Ama bu kez ikinci bir soru takılır aklına. 'Peki bugün bizim de böyle eğitim sevdalılarımız olmayacak mı?' Eğitim ve öğretim çok önemliydi ve kendini insanlığın yetiştirilmesine adayacak eğitim gönüllülerine ihtiyaç vardı. Bu kişiler o kadar benliklerinden geçmeliydiler ki, onlara en sevimli gelen yer okulları ve öğrencilerinin yanı olmalıydı. Ebedi istirahatgahlarını seçerken bile yatacakları yer olarak akıllarına bir tek yer gelmeliydi; kendi okullarının bahçeleri.