Yapılan en büyük yanlışlardan biri "çocuğum yapmaz" anlayışı. Bazı aileler çocuklarının kötü alışkanlıklarının olmayacağını düşünüyor. Bu da sorunun fark edilmesini geciktiriyor. O yüzden ailelerin bu konularda gerçekçi olması gerekiyor.
Ergenlik dönemi çocukların biraz daha yalnızlık isteğinin arttığı bir dönem. Ama kontrolsüz şekilde odada yalnız bırakmak çocukların riskli davranışlarının fark edilmesini geciktiriyor. Burada güven ve kontrol dengeli şekilde uygulanmalı!
Çocuğunuzun her davranışını sorgulamak, sürekli eleştirmek sizden uzaklaşmasına neden olabilir. Sürekli baskı olduğunda çocuklar daha çok gizlemeye başlıyorlar. O yüzden ergen çocuğunuzla üzerinde baskı kurmadan iletişim kurmayı denemelisiniz.
Ergenlik döneminde çocuklar ailelerinden uzaklaşıp arkadaşlarıyla daha fazla yakınlaşıyorlar. Bu dönemdeki arkadaşlar çocukların hayatında belirleyici oluyor. Çünkü çocuğunuz kabul görebilmek için yapmayacağı şeyleri yapabiliyor.
Eskiden çocukların çevresini kontrol etmek yetiyordu. Ama şimdi en büyük risk telefonlarda. Çocuklar siber zorbalık ve daha birçok tehlikeye telefonda maruz kalabiliyorlar. Bu yüzden çocuğunuza telefonu kontrolsüz şekilde vermemeniz gerekiyor.
Aşırı yasakçı ailelerin katı kuralları anlık işe yarıyor gibi görünse de aslında ergenlerin gizli işler yapmasına neden oluyor. Yani baskı arttıkça ergenlerin gizlilikleri de artıyor. Kuralların olduğu ama baskının ve yasakların aşırıya kaçmadığı bir ailede sağlıklı iletişim mümkün oluyor.
Ani öfke patlamaları, içine kapanma, uyku düzeninin bozulması ya da başka değişimler varsa bunlar dikkate alınmalı. Bunlar ergenlikte olabilecek davranışlar olsa da sadece ergenlik denilip geçilmemesi lazım. Bu tarz davranış değişiklikleri psikolojik zorlanmanın nedeni olabilir.
Çocuğunuzla aranızda bir güven bağı kurmanız gerekiyor. Ama sadece lafta "sana güveniyorum" demek yetmez. Bunu çocuğunuza hissettirmeniz gerekiyor. Güveniyorum dedikten sonra sürekli öğüt vermek ya da yargılamak doğru değil.
Bazı aileler otoriteyi korku ile sağlamaya çalışıyor. Ama korkuya dayalı olduğunda çocukla ebeveynler arasında problemler ortaya çıkıyor. O yüzden çocuklara korkutarak değil, onlara nedenleri anlatılarak kurallar koyulmalı.
Ergenler bu dönemde depresyon, anksiyete ya da kaygı bozukluğu yaşayabiliyorlar. "Genç işte" diyerek bunları görmezden gelmek doğru değil. Bunlarla baş eden çocuğunuza yardım etmeniz gerekiyor.