1/8
Çocuğun son zamanlarda daha çabuk sinirleniyor ya da alıngan davranıyorsa ilk düşüncen ne olur?
Stresli bir dönemden geçtiğini düşünürüm.
Neden bu halde olduğunu öğrenmeye çalışırım.
Saygısızlık yaptığını düşünürüm.
Geçici olduğunu düşünür, pek üzerinde durmam.
2/8
Çocuğun sık sık “Karnım ağrıyor.” ya da “Başım ağrıyor.” diyorsa ama fiziksel bir neden bulunamıyorsa?
Numara yapıyor olabileceğini düşünürüm.
Bunun psikolojik olabileceğini düşünürüm.
Sadece hasta olup olmadığına odaklanırım.
3/8
Çocuğun “Emin misin?”, “Gerçekten sorun olmaz mı?” gibi soruları tekrar tekrar soruyorsa bunu nasıl yorumlarsın?
Fazla pimpirikli biri işte...
Güvenli alana ihtiyaç duyuyor diye düşünürüm.
Beni bunalttığını düşünürüm.
Çok düşünmem, cevap verip geçerim.
4/8
Çocuğun sosyal bir etkinliğe katılmak istemediğinde ne düşünürsün?
Ortamla ilgili kaygı yaşıyor olabilir.
Sadece canı istemiyor diye düşünürüm.
Zorlarım, gidince alışır!
5/8
Çocuğun her şeyi mükemmel yapmak istiyor ve hata yaptığında çok üzülüyorsa? 👇
Disiplinli olması güzel bir şey.
Kendine fazla yükleniyor diye düşünürüm.
Başarılı olmak istiyor, normal!
Daha güçlü olması gerektiğini söylerim.
6/8
Çocuğun sessizleşip içine kapanıyorsa ilk yaklaşımın ne olur?
Konuşmak isterse gelir zaten.
Neler hissettiğini anlamaya çalışırım.
Üstüne gitmem, geçmesini beklerim.
“Ne oldu şimdi yine?” diye sorarım.
7/8
Önemli bir günden önce, çocuğun uyumakta zorlanıyorsa ne yaparsın?
"Heyecandandır, normal." deyip geçerim.
Bunun kaygı belirtisi olup olmadığını düşünürüm.
"Telefonu fazla kurcaladığın içindir." derim!
Bir süre sonra uykuya dalar nasılsa...
8/8
Son olarak, çocuğun bir hata yaptığı zaman tepkin ne olur?
Bir daha yapmaması konusunda uyarırım.
Hatanın kaynağını bulmaya çalışırım.
Fazla üstüne düşmem, stres olmasın.
Hata yapa yapa öğrenir, sorun yok!