Sporcular; yaptıkları branş dahilinde sınırlarını zorlayarak performanslarını geliştirmeye odaklanırlar. Antrenmanlar genel olarak hazırlık, ısınma, antrenman süreci ve soğuma aşamalarından geçmektedir. Antrenmanlarda genellikle tam performansa çıkılmaz. Bir hedef koyulup bu hedefin mücadele anlarında yansıması izlenir.
Antrenman noktaları, tam performans anlarının ilerlemesine göre belirlenir. Böylelikle geliştirilmesi gereken aktivite alanları tespit edilip şekillendirme yapılabilir. Sporcuların bu rutine sahip olmasında ana sebeplerden birisi spor sakatlıklarının önüne geçmektir.
Spor sakatlıkları sporcunun geçirebileceği sakatlık türleridir. Genel sakatlıklardan farklı olarak antrenman ve performans anlarında tetiklenme yaşanabilir. Sporcular için branşlarına göre bazı bölgelerdeki sakatlıklar daha sık yaşanır. Öyle ki bazı sakatlıklar literatürde branşlarıyla anılabilir. Örneğin bilek sakatlıkları arasında "balerin bileği", veya golf ve teniste görülen "tenisçi/golfçü" dirseği spesifik bir grupla eşleşen sakatlıklardır. Bu tanımlamalar kesinlik ifade etmez. Yaygınlık üzerine yapılan adlandırmalar olarak özetlenebilir.
Belirli bir bölgenin (bilek, dirsek, diz veya omuz gibi) yoğun kullanıldığı durumlar sporcu sakatlıklarının en sık görüldüğü türüdür. Ayrıca platform, alet veya parkur gibi mekansal/aletsel özellik taşıyan branşlarda "spor yaralanmaları" da görülmektedir. Örneğin futbolcuların vücudundaki krampon kesikleri veya ağırlık sporcularında görülen darbeye bağlı ezilme/morluklar gibi doğrudan sakatlık olarak sayılmayan dışsal yaralanma türleri mevcuttur. Spor sakatlıkları veya spor yaralanmaları sporcuların sağlığını risk altına atabilir ve kariyerlerini sonlandırabilir. Bu sakatlıklar akut şekilde gelişebilir veya kronik olarak uzun vadede etki gösterebilir.
Spor sakatlıklarını önlemenin aşamaları mevcuttur. Öncelikle genel spor performansı ve vücut sağlık durumunu etkileyen bir durum spor beslenmesidir. Gerekli besinlerin alınması vücut zindeliğini korur ve yıpranmaları azaltır. Sıvı dengesinin korunması gerekir. Vücut sistemleri su sayesinde görevini yerine getirebilir. Besinlerle beraber iyi dinlenme ve uyku iyileşme sürecini hızlandıran temel etkenlerdir. Dinlenme hali vücudun stres seviyesini düşürür ve aşırı kortizol üretimini engeller. Uyku ise vücut için kritik bir süreçtir. Besinlerin sentezlenmesi, hücre onarımı ve vücudun soğuması uyku içerisinde gerçekleşir. Uykunun düzenli ve konforlu olması gereklidir.
Spor özelinde alınabilecek önlemler ise spor öncesi ısınma egzersizleridir. Isınma ile nabız, dolaşım sistemi, kas, tendon ve kemikler yüksek efor sergilemeye hazır hale gelir. Birçok amatör sporcu tarafından gözden kaçırılan nokta sportif gelişmenin "kaslar" üzerinden algılanmasıdır. Oysa ki vücut bir bütün halinde çalışır. Kasların işlemesi doğrudan tendon ve kemik dokusuna bağlıdır. Isınma ve izometrik antrenmanlar ile tüm yapılar geliştirilmiş olur.
Sporcu sakatlıklarında ısınma kadar diğer aşama soğumadır. Soğuma evresi vücudun spor aktivitesinin sonlandığı anlamasıdır. Nabız kademeli olarak yavaşlar, adrenalin ve döpamin gibi aşırı şartlarda sağlanan hormon seviyesi kontrollü olarak azalır. Bu sporun rutine dönüşme sürecidir.