Personality and Individual Differences dergisinde 450 kişinin yer aldıı bir araştırma yayımlandı. Araştırmacılar, psikopatiyi ortaya koymada ve anlamada kullanılan 3 temel özellik olarak karşımıza çıkan cüretkarlık, acımasızlık ve dürtü kontrolündeki zayıflığın kullanılan kelimelerde farklı şekillerde kendisini gösterebildiğini ortaya koydu.
Araştırmacılar bunun, kullanılan kelimelere bakılarak bir kişiye psikopati tanısı konulabileceği anlamına gelmediğinin ise özellikle altını çizdi.
Araştırmaya üniversite öğrencilerinin yanı sıra daha önce cezaevinde bulunduğunu bildiren kişilerin de aralarında olduğu toplam 450 kişi katıldı. Katılımcılardan hayatlarının en iyi ve en kötü dönemlerini ve yaşamlarındaki önemli dönüm noktalarını açık uçlu sorularla anlatmaları istendi. Ardından psikopatik özelliklerini ölçmek amacıyla bir değerlendirme uygulandı.
Araştırmacılar daha sonra yazılan metinleri özel bir metin analiz yazılımıyla inceleyerek olumlu ve olumsuz ifadeler, başarı, statü ve risk gibi farklı kategorilerdeki kelimelerin ne sıklıkta kullanıldığını araştırdı.
Sonuçlarda üç psikopatik özellik için birbirinden farklı dil kalıpları ortaya çıktı.
Dürtü kontrolündeki zayıflık düzeyi daha yüksek olan kişiler, daha fazla olumsuz kelime kullanırken arkadaşlarından, olumlu ifadelerden ve başarıyla ilişkili kelimelerden daha az söz etti.
Acımasızlık özelliğinden daha yüksek puan alan kişilerde ise şaşırtıcı biçimde daha olumlu bir dil görüldü. Bu kişiler başarı ve ödülle ilişkili kelimeleri daha fazla, olumsuz duyguları ifade eden kelimeleri ise daha az kullandı.
Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarından biri de cüretkârlık özelliğinde ortaya çıktı.
Bu özellikten daha yüksek puan alan kişilerin korku ve endişeyle bağlantılı kelimeleri daha az kullandığı görüldü. Kaynakta “korku”, “korkmuş” ve “endişe” gibi ifadeler buna örnek gösterildi. Aynı kişilerin ruhsal hastalıklara ilişkin ifadelere de daha az yer verdiği belirlendi.
Araştırmanın en önemli noktalarından biri ise sonuçların nasıl yorumlanması gerektiği. Çalışmanın araştırmacılarından Ky Bray, amaçlarının insanların kullandığı kelimelerden yola çıkarak psikopati teşhisi koymak olmadığını açıkça belirtiyor. Araştırma bunun yerine psikopatik özelliklerin günlük hayattaki oldukça küçük davranışlara, hatta insanların kendilerini anlatma biçimlerine nasıl yansıyabileceğini anlamayı amaçlıyor.
Araştırmacılar ayrıca psikopatiyi tek ve değişmez bir özellik olarak değerlendirmiyor. Çalışmada kullanılan modele göre cüretkârlık, acımasızlık ve dürtü kontrolündeki zayıflık farklı düzeylerde bulunabiliyor ve bu özelliklerin her biri dil kullanımına farklı biçimde yansıyabiliyor.
Üstelik araştırmada kelime tercihleriyle psikopatik özellikler arasındaki ilişkilerin, katılımcılara sorulan soruya göre de değişebildiği görüldü. Bu nedenle araştırmacılar psikopatiyle bağlantılı dil kullanımının tek tip olmadığını, kişilik özelliğine ve konuşulan bağlama göre değiştiğini vurguluyor.