Çocukluk döneminde hepimiz dünyanın kendi etrafımızda döndüğünü sanıyorduk... Sonuçta gelişimsel olarak bu gayet doğal bir süreç. Ancak sosyal sorumluluk projeleri, çocuklara herkesin farklı koşullarda yaşadığını gösterir. İhtiyaç sahibi insanlarla, hayvanlarla ya da farklı yaşam şartlarındaki bireylerle temas etmek onların bakış açısını genişletir Böylece “Ben bunu istiyorum!” düşüncesinden, “Başkalarının da buna ihtiyacı olabilir?” düşüncesine doğru bir geçiş yaşanabilir.
Bazı çocuklar yardım etmeyi yalnızca tatlı bir jest gibi görüyor olabilir. Ama düzenli olarak bir sosyal sorumluluk çalışmasına dahil olmak, yardım etmenin süreklilik ve sorumluluk gerektirdiğini öğretir. Çünkü empati sadece karşı tarafa üzülmek değildir, bazen harekete geçmeyi de gerektirir. Çocuk bu sayede duygusal farkındalığını davranışa dönüştürmeyi de öğrenir.
Çocuklar çevrelerinden duydukları şeyleri çok hızlı içselleştirir. Farkında olmadan bazı insan gruplarına karşı önyargılar geliştirebilirler. Sosyal sorumluluk projeleri ise onların kendi küçük dünyalarının dışına çıkmasını sağlar. Gerçek insanlarla, gerçek hikayelerle temas etmek; daha anlayışlı, daha açık fikirli bireyler yetişmesine katkı sağlar.
Burada ince bir detay var. Sosyal sorumluluk projelerinin amacı çocuğa “Bak sen ne kadar şanslısın.” duygusunu dayatmak olmamalı. Asıl mesele insanların hayat koşullarının farklı olabileceğini anlamak ve bunu küçümsemeden kavrayabilmek. Sağlıklı empati, yukarıdan bakmakla değil eşit insan ilişkisi kurmakla gelişir.
Bir sosyal sorumluluk projesi çoğu zaman tek başına yürütülen bir şey değildir. Organizasyon, paylaşım, birlikte hareket etme ve sorumluluğu bölüşme gibi süreçler içerir. Bu da çocuğun sosyal becerilerini doğal yoldan geliştirebilir. Kendi fikrini ifade etmeyi, başkasını dinlemeyi ve ortak hedef için hareket etmeyi öğrenir.
Bazen çocukların bazı problemleri dünyanın sonu gibi hissetmesi oldukça normaldir. Çünkü bakış açıları sınırlı. Farklı yaşam koşullarıyla karşılaşmak, kendi hayatındaki meselelere daha doğru bir şekilde bakmasına yardımcı olabilir.
Özgüveni genelde başarı, notlar ya da yeteneklerle ilişkilendiriyoruz ama faydalı hissetmek de özgüveni ciddi biçimde besler. Bir projeye gerçekten katkı sağladığını gören çocuk, kendini daha değerli hissedebilir. Bu çok daha sağlam bir özgüven kaynağıdır.
Empatiyi sadece anlatarak geliştirmeye çalışmak pek etkili değil. Çocukların farklı hayatlarla temas kurması, yardım etmenin anlamını deneyimlemesi ve kendi küçük dünyalarının dışına çıkması çok daha etkili yöntemler! Sosyal sorumluluk projeleri bu yüzden karakter gelişimine ciddi katkı sağlayan deneyimlerdir. Çünkü bazı dersler gerçekten kitapta değil, hayatın içinde öğreniliyor...