İklim geri besleme döngüsü, iklimdeki bir değişikliğin daha fazlasını tetiklemesi ve zamanla kendini güçlendiren bir zincirleme reaksiyonla ortaya çıkarmasını ifade ediyor. Yani tek mesele atmosfere saldığımız karbon değil, bunun ek ısınma yaratmaya başlaması.
Bu döngünün en net örneği olarak buzulları verebiliriz. Buzlar eridiklerinde yerlerini denizlere bırakırlar. Buzun yansıtıcı etkisi yerini ısıyı emen koyu renge bıraktığında, denizler daha çok ısınır ve bu da daha fazla buzulun erimesine yol açar. Yani zincirdeki bir halkanın bozulması diğerini de doğrudan tetikleyerek bu olumsuz etkiyi büyütür.
Bilim insanlarının ısrarla bahsettiği 1,5°C sınırı aslında kritik eşikleri tetiklememek için çizilmiş bir sınır. Çünkü bu sıcaklık artışını kontrol altında tutamazsak sadece biz değil doğanın kendisi de kendini ısıtan bir sürece girebilir. Bu da tıpkı Amazon ormanlarının karbon kaynağına dönüşmesi gibi kontrol edemediğimiz değişimlerin yaşanmasına yol açabilir.