“Yılanlar Adası” olarak da bilinen Ilha da Queimada Grande'de, yalnızca bu bölgede yaşayan jararaca-ilhoa (Bothrops insularis) türü bulunuyor. Golden lancehead olarak da bilinen bu yılan, dünyada başka hiçbir yerde doğal olarak yaşamıyor.
Tür, bilimsel kaynaklarda nesli kritik derecede tehlike altında olan bir tür olarak değerlendiriliyor. Ada da bu nedenle koruma altında bulunuyor.
Adanın anakaradan uzun süre önce ayrılması, burada yaşayan yılanların farklı bir şekilde evrimleşmesine neden oldu.
Adada karada yaşayan avcı memeliler bulunmuyor. Yılanların beslenmesinde özellikle kuşlar önemli bir yere sahip. Araştırmalar, bu türün ada yaşamına uyum sağladığını ve ağaçlarda avlanabildiğini ortaya koyuyor.
Bu nedenle jararaca-ilhoa, kıta üzerinde yaşayan yakın akrabalarından farklı özellikler geliştirdi. Güçlü zehri de türün en dikkat çekici özelliklerinden biri olarak öne çıkıyor.
Bugün tamamen ıssız olan adada geçmişte bir deniz feneri ve fener görevlileri bulunuyordu.
Brezilya'nın Itanhaém Belediyesi'nin aktardığı bilgilere göre deniz feneri 1918 yılında otomatik hale getirildi. Böylece fener görevlilerinin adada yaşamasına gerek kalmadı. Adada geçmişte yaşanan yılan saldırıları da bu kararda etkili oldu.
Günümüzde adadaki fener hâlâ bulunuyor ancak otomatik sistemle çalışıyor ve bakımından Brezilya Donanması sorumlu.
Ilha da Queimada Grande'ye sıradan ziyaretçilerin karaya çıkmasına izin verilmiyor. Bunun temel nedenlerinden biri zehirli yılanların oluşturduğu risk, diğeriyse adanın koruma altında olması.
Brezilya'nın çevre koruma kurumu ICMBio'nun kayıtlarında ada, Área de Relevante Interesse Ecológico (ARIE) kapsamında yer alıyor. Jararaca-ilhoa da bu koruma alanında korunan nesli tehlike altındaki türler arasında bulunuyor.
Bilim insanları ise gerekli izinleri alarak adada araştırma yapabiliyor. Instituto Butantan araştırmacıları da yıllardır bu sıra dışı yılan türünü inceleyen ekipler arasında yer alıyor.