Bir Ömrü Geçerken

Bir Ömrü Geçerken Bu şiiri yazarken Gözlerim süzgün, şafak söküyor Dalgın bakışlarımda kayboluyor berceste Baştanbaşa şiir oluyorum Tamamlanmadan… Bu resmi çizerken Ellerim küskün, renkler sönüyor Kırgın dokunuşlarımda şekilleniyor çizmece Sessizce soluyorum Boyanmadan… Bu şarkıyı dinlerken Hislerim bezgin, notalar bitiyor Baskın susmalarda ölüyor eğlence Aniden son buluyorum Başlamadan… Bu kenti gezerken Dizlerim yorgun, gölgeler sekiyor Bitkin adımlarımda çoğalıyor söylence Karanlık sokaklarda kayboluyorum Dolanmadan… Bu adı söylerken Dillerim tutkun, gizler susuyor Dalgın bilincimde tıkanıyor bilmece Hep seni buluyorum Sorulmadan… Bu aşkı yaşarken Güllerim solgun, duygular kaçıyor Çılgın arzularımda tutuşuyor gece Usulca kül oluyorum Yanmadan… Bu ömrü geçerken Yıllarım suskun, heyecanlar batıyor Ölgün yüreğimde kanıyor o iki hece Yavaş yavaş yok oluyorum Yaşanmadan… Necdet Arslan