Kişi kendi ihtiyaçlarını karşıladığında, ailesinin, eşinin ve işteki insanların beklentisini karşılamayacağını ve bunun bencillik olduğunu düşünebilir. Mutluluk bencillik ile çok sık karıştırılan bir duygudur. Mutsuz bir evliliğin içerisinde kalmaya devam eden bir eşin ihtiyacı, aslında özgür olma ihtiyacının önündedir. Bir kişi evliliğinde mutsuz olmasına rağmen evliliğin içerisinde kalıyorsa ve bunun arkasına da çocuklar ve sorumluluklar gibi şeyleri koyuyorsa, çok net söylenebilir ki sorumlu bir insan gibi davranma ihtiyacı, kendini gerçekleştirme ihtiyacının önündedir. Fakat bu sonsuza kadar devam edemez. Karşılanmayan her ihtiyaç, ilerleyen zamanlarda mutlaka tekrar tekrar önümüze çıkacaktır. Mutluluk, dışarıdan bir kaynağa bağımlı olmaksızın, kişinin kendi içinden doğurduğu, kendi eksik ve negatif yönlerini fark ederek en iyi hale dönüşme yolculuğudur. Bütün bunları yaparken de çevresinin ihtiyaçlarını karşılamayabilir. Ancak bu bencillik değildir.