Adı Bekir'di ... - İsmail Güçtaş

Adı Bekir'di... Esmerdi, çakırdı, Üçgeni andıran, Bir yüzü vardı, Yanağı çukurdu, Boyu kısaydı, Doğmadan mağlup olmuş, Yorgun bir taydı... Zayıftı, çelimsizdi, Felekten hep gol yiyen, Hile hurda bilmeyen, Dosdoğru bir adamdı, Filimsizdi... Adı 'Bekir' idi, Soyadı 'Yaslı'... Doğuştan bâkirdi, Pek çok iş değiştirse de, Fırıncı aslı... Birlikte büyümüştük, Hatırladım, o benden, İki yaş küçük... Ben, bir aşktan uyanıp, başka aşka dalarken, Bu belalı çiçeği hiç koklamadı Bekir'im... Aşk lafını duyunca, Bunu zengin, avare insanların, Hanesine zimmetli bir sözcük sandı, Tüm ömrü boyunca... Garibim... Bir mahalle takımımız vardı, Maçlar yapardık gazozuna. Sanki bizim Bekir gider, Gelirdi yerine Maradona. Ben haliyle 'Dobi Hasan' olurdum, Kardeşi Adem ise Jean Tigana! ... Yaşardı belki de, Epeyce bir süre, Gurbete gitmese, Burda kalsaydı... * * * * * * * * Sonra duyduk, evlenmiş, Bir hayırsız kadı