şener aksu "insan en güzel gülerken bakar

İnsan en güzel gülerken bakar ...suların da durduğu bir yer var; sesin donduğu ellerin buz tuttuğu ama dokunmaya görsün bahar çözer ömrü iplik iplik can damlar yamaçlarından aşağı çiçeklenir kuşların kanadı .... çıkmaz sokakların yetim penceresi açılır şehrin şenliğine gidilen her yerden gelinir gelir beklenen de renklerin de solduğu bir yer var karartır solukları akşam tüketir bakışları ama tene ışık damlamaya görsün yeşertir yaprakları halaylar kurulur çayırlarında insanın yüzünde güneş açar insan en güzel gülerken bakar… ş.a