Madame Bovary’de anlatılmak istenen nedir?

Madame Bovary’de anlatılmak istenen nedir?

Madame Bovary 19. yüzyıl romanının başarılı örneklerinden birisidir. Ele aldığı konularla birlikte üslubuda Flaubert’in metinlerini, ilgi çekici hale getirir. Flaubert Madam Bovary isimli eserinde Emma Bovary’nin trajik hayat hikayesi ve karşılıksız aşkları anlıyor gibi görünmekle birlikte Emma’nın şahsında, 19. yüzyıl Fransız kadınının kıstırılmış, pasifize edilmiş hayatını, evlilik müessesesinin Fransız toplumuna aykırılığını dolayısıyla toplumsal değer yargılarının ve ahlak anlayışının ikiyüzlülüğünü ele alır. Bu kadının ezilmişliği bir meta olarak görüldüğü 19 yüzyıl Fransa’sının kanayan yarasıdır.

Emma Bovary’ de bulunduğu sınıfı beğenmeyen bir üst sınıfa dahil ve ait olmaya çalışan bir kadını görürüz. Bu kadın Emma Bovary’dir. Okuduğu romanların etkisiyle aristokrasiye ve büyük burjuvaziye hayranlık duyar, aristokrasinin bir parçası olmayı hayal eder ve buna ulaşmak için, çabalar, bu sınıfa giremese de, en azından onlara yakın olmayı arzulayan bir kadındır. İçten yapılmış bir pazarlık değildir onunkisi ama bir üst sınıfa dahil olabilmesinin tek yolunu o sınıftan erkeklerle birlikte olmakta bulmuştur. Pasif, silik, Emma’nın isteklerini karşılamaktan uzak biri olan Charles ise karısının hırsı nedeniyle felakete sürüklenir.

Emma Bovary romanının yazılmasının üzerinden 200 yıl geçmesine rağmen anlatılan konular hala günceldir. Bu romanı klasik kılan şeylerden birisi de budur. Dil, anlatım, konu ile birlikte konunun güncel olmasını da bu varoluşa dahil etmeliyiz. Günümüzde bir çok kadın Emma Bovary’ nin ta kendisidir. Üst sınıfa dahil için ve üst sınıfın maddi cazibesinden sebep yaşantılarından bir çok tavizler vererek zorlama ve ait olmadıkları bir yaşamın içine atılırlar.

Atıldıkları yaşam o kadınları o kadar sarhoş ederler ki üst sınıfa geçmelerine katkısı olan ortam ve erkekleri felakete sürüklerler. O zamanın klasiği olan bu durum şimdilerde üçüncü sayfa haberlerinin ana konularından birisidir. Bu arzu ve istek asla son bulmaz bazen üst sınıf çabalarıyla hayatları son bulur ve tarihin sayfalarına leke bırakarak yok olurlar. Bu toplumları felakete sürükleyen bir çabadır.

Gustave Flaubert Gerçekçilik akımını başlatan kişi olarak gösterilmektedir. Felsefede pozitivizm ne ise, sanat ve edebiyatta da realizm odur. Gerçekçiliğe, gerçeği olduğu gibi yansıtmak anlamı verilirse, gerçekçilik tüm çağları kapsar. Romantizmin şiddetle hüküm sürdüğü zamanlarda bile Balzac, Stendhal gibi yazarlar gerçekçi olabilmişlerdir. Balzac’ı gerçekçiliğin, hele doğalcılığın (natüralizmin) büyük bir öncüsü olarak görmek mümkündür. Bir edebiyat akımı olarak ele alınan gerçekçiliğin başlangıcı Murger, Champfleury ve Duranty gibi adları az duyulmuş yazarlara dayanır. Duranty, 1856 yılında Réalisme adı ile beş ay dayanan bir dergi çıkarmıştır. Ancak gerçekçilik akımının parlaması 1857 yılında basılan Mademe Bovary ile olmuştur. Romanın yazarı Flaubert, George Sand’ a yazdığı bir mektupta; “Olayları bana göründükleri gibi ortaya koymakla, bana doğru görüneni ifade etmekle yetiniyorum… Doğruluğu sanata sokmanın daha zamanı gelmedi mi? Tasvirin tarafsızlığı o zaman kanunun yüksekliğine ve bilimin belginliğine ulaşacaktır.” demektedir. Gerçekçilik, sanatın dolayısı ile romanın ahlaki, dini, sosyal bir amacı olmadığını savunur. Flaubert, mektuplarında sanatın bağımsızlığını şöyle savunur; “Güzel üslupla yazan sanatçılara fikir ve ahlak amaçlarını ihmal ettikleri için çıkışıyorlar, sanki doktorun amacı iyileştirmek, bülbülün amacı da sadece ötmek, sanki sanatın amacı da her şeyden önce güzellik yaratmak değilmiş gibi.” Bu sözlere rağmen Madame Bovary’ yi okuyup da bundan bir ahlak dersi almamak olanaksızdır. Ama okuyucunun eserden çıkardığı ahlak sonucu roman yazarının hedefi değildir. Gerçekçiler romandan asla bir ahlaki veya toplumsal bir sonuç çıkmasın demezler. Onlar sadece sanatçının bir ahlak hocası olmadığını savunurlar.

Bekir Kale Ahıskalı

Kitap Tahlilleri-13

Kitap :Madam Bovary

Yazar: G.Flaubert