Anşa’yı Anlamak

Anşa’yı Anlamak

Başına buyruk biriydi. Onu anlayabileceğimi sanmıyordum. Avına kilitlenmiş bir kartal gibi üzerime süzülüyordu. İlk defa korkuyor, olacakları tahmin edemiyordum. Yazmakla yazmamak arasında gidip gelen kalemimin bir gün nedamet duyacağı da aklıma gelmiyordu. Arslanları korkutmak istiyorsanız ondan daha yüksek sesle kükremeniz gerekir. Ben de öyle yaptım. Daha yüksek bir saldırıyla ürküttüm.

Bir çocuğu istediği oyuncaktan vazgeçirmek için tehdit etmeniz yetmeyebilir. Çünkü O ; elde etmek istediği oyuncağı o an elde etmezse öleceğini düşünür. Oyuncaktan başka hayatın kendisi için bir anlamı olmadığını algılar. Kendisini hayatın bitiş çizgisinde hisseden bir çocuğu dayak veya başka mahrumiyet tehditleriyle zapt edemezsiniz. Bunun bilincinde olan birisi olarak onun bu isteğine önce kulaklarımı sonra kalbimi kapadım. Üstüne üstlük bir de dilimle ağular saçarak itebildiğim en uzak noktaya ittim. Epey zamanda yokmuş gibi, onu duymuyormuşum gibi davrandım.

Bir çocuğu duymamak ancak kendinizi aldatmanız ve sorumluluktan kaçmanızdan başka bir şey değildir. Onu duymuyor olmanız isteklerinin bittiği ve mutlu olduğu anlamına gelmez. Hatta siz kafanızı soktuğunuz kumun altından başınızdan terlerken başka yerleriniz hedef tahtası haline gelecektir.

Anlayamadığım, umursadığım halde umursamıyormuş gibi davrandığım bu çocuk içimde kalabalıklaşarak aklımı ve kalbimi kuşattı. Şimdi bütün çocuklara oyuncak almak zorundaymışım gibi bir hisse kapılıyorum. Belki o zaman Anşa’yı anlarım.

Bekir Kale Ahıskalı

Geleceği İnşa Etmek-27

Anşa’yı Anlamak