Aşık Köse’nin gençlik ve ihtiyarlık hali

Kağızmanlı aşıkların “Pir” olarak çağırdığı ve bildiği Kemal Köse Gözlem Gazetesi’ne gençlik yıllarında çektirdiği bir fotoğrafını getirerek yaşlılığın insanı zamanla nasıl değiştirdiğinin haber yapılmasını istedi.

Gözlem Gazetesi fotoğraf makinesine poz vererek: Beni bu camlı fotoğrafım ile birlikte çekin ve gençlik şimali ile ihtiyarlık cemalinin ne denli değiştiğini yazın. Su gibi akan zaman içinde ben nereden nereye gelmişim bir bakın. Bu bir ibretlik sahnedir. Herkes bundan ibret alsın ki çocukluk var, gençlik var yaşlılık vardır. Yıllar geçtikçe insanın gençliğinden eser kalmadığı gibi yaşlılık da insanı tanınmaz hale getiriyor. Ben yaşlılık üzerine bir şiir yazmışım. Bu şiirimde yaşlıya yaşını sorarak geldiği son durumu mısra mısra yazmışım. Yaşlılık ve ölüm üzerine yazdığım şiirim şöyledir: Yaşını sordum yüzdür yaşı / Bükmüş belini feleğe karşı / Süzülmüş gözleri dökülmüş kaşı / Ağzında kalmamış bir dişi / Haramı helal diye yedin mi kişi / Gördüm ihtiyarın halını / Neylerim dünya malını / Mezarda böcük cücük bağrışırlar / Muyu muyu diyerler / Ne rastlasa onu yiyerler / Bir gün filan adam öldü diyerler / Mezarın başına dikerler yazılı taşı / Yanına gidemez eşi yoldaşı / Ahırı böyledir feleğin işi…

1933 Kağızman doğumlu olup 79 yaşına ayak basan ve şiir yazmaya heves ile şairlik yolunda ilerlemeye başlayan Kemal Köse, hiç okula gitmediğini, yazısının bu nedenle iyi olmadığını, şiir yazmada kuralları bilmediğini, ama içinden gelen duyguları kağıtlara yazdığını söyleyerek: Ben eğer okumuş olsaydım, Karacaoğlan gibi, Aşık Kerem gibi, Şah İsmail gibi çok güzel şiirler yazar, yarınki kuşaklara çok güzel eserler bırakırdım, diye konuştu.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Fatih’te hırsızlık yapan 2 şüpheli suçüstü yakalandı

İstanbul'da kontak kapatan özel halk otobüslerine 84 milyon lira ceza verilmesi reddedildi