Eleştirmen kimseye yaranamayan yaratıktır.

Eleştirmen kimseye yaranamayan bir yaratıktır.

Bıktım… Kimseye yaranmadığım için eleştirilmekten bıktım. Şairliğimi ve düşünce adamlığımı rafa kaldıracak, yok saydıracak kadar tehlikeli bu eleştirmenlik işi. Ne yazarına ne de okuyucusuna yaranmadan direnmek zor. Bizler tartışmayı bilmediğimiz gibi eleştirilmeyi de bilmiyoruz. Yazmak eylemini gerçekleştirenler bir çocuk gibi okşanmak istiyorlar.

Şairler, yazarlar, romancılar bin bir zorlukla yazdıkları bir eserin eksiğini gediğini kabul etmek istemezler. Eleştirmek eğer onları daha iyi yapacaksa ben de eleştirmeye mahkumum. Böyle düşündüğümden dolayı da elime geçen her kitabı eleştirmeye, her şiiri tahlil etmeye çalışıyorum. Yazar ve şairlerse bunu pek istemiyorlar.

Değerli büyüğüm Şaire Fatma Biber bir karşılaşmamızda “benim kitabıma da bir tahlil yazar mısınız ? dediğinde şaşırmıştım. Çünkü özellikle sanatın neresinde olduğunu görmek, bilmek isteyen şairlerimizin sayısı yok denecek kadar azdır. Ama kendisini bilen ve eleştirmenin de bu hakkı olduğunu idrak edebilen böylesi şairlere ihtiyaç var.

Yazmak kendini gerçekleştirme yoludur. Eleştirilmek ise kendini kabul ettirme yoludur. Yazar olmak insanı mutlu etmeyebilir ama eleştirmen olmak kesinlikle mutsuz eder. Ben de bu yolu seçmiş bulunmaktayım. Eleştirmen olmayı seçenlerin sayısının artması gerektiğine inanıyorum yoksa değerlendirme birimi olmadan sanat ilerleyemeyeceği gibi yerinde saymayı da başaramayacaktır. Eleştirmeni olmayan bir sanat türü her gün kan kaybederek yok olacaktır.

Bekir Kale Ahıskalı

Geleceği İnşa Etmek-22

Eleştirmen kimseye yaranamayan bir yaratıktır.

Ocak 2013