Endonezya'nın Bali Adası'ndaki Batur Gölü'nün doğu kıyısında bulunan Trunyan köyü, dağlarla çevrili, dış dünyadan görece izole bir bölgede yer alıyor. Köyde yaşayan Bali Aga halkı, geleneksel kültürünü ve yaşam biçimini günümüze kadar korumayı başarmış. Topluluğun en dikkat çekici geleneklerinden biri ise cenaze törenleri.
Trunyan'da bazı cenazeler, dünyanın pek çok yerinde uygulanan gömme veya yakma yöntemleriyle gerçekleştirilmiyor. Bunun yerine hayatını kaybeden kişilerin bedenleri, köyün yakınındaki ormanlık alanda özel olarak hazırlanan bölümlere yerleştiriliyor.
Trunyan halkı, ölen kişilerin bedenlerini dış etkenlerden ve hayvanlardan korumak amacıyla bambudan yapılan kafeslerle çevreliyor. Bu kafeslerin içerisinde bırakılan bedenler, zamanla doğal olarak ayrışıyor.
Çürüme süreci tamamlandığında ise kafatasları ve diğer kemikler toplanarak mezarlığın yakınındaki taş bir platforma yerleştiriliyor. Böylece bambu kafeslerde yeni cenazeler için yer açılıyor.
Trunyan mezarlığını ziyaret edenlerin en çok dikkat çektiği ayrıntılardan biri, çürüyen bedenlere rağmen çevrede beklenen ağır kokunun hissedilmemesi. Yerel inanışa göre bunun nedeni, mezarlıkta bulunan ve Menyan Taru olarak adlandırılan yaşlı bir ağaç. Türkçede "güzel kokulu ağaç" anlamına gelen Menyan Taru'nun, yaydığı kokuyla çürüyen bedenlerin oluşturabileceği kötü kokuyu bastırdığına inanılıyor. Ancak bölgeyi ziyaret eden bazı kişiler, ağacın belirgin bir koku yaymadığını ifade ediyor.
Bu nedenle mezarlıktaki koku durumuna ilişkin farklı açıklamalar bulunuyor. Bunlardan biri de cenazelerin bekletilmesi sırasında kullanılan kimyasal koruyucuların etkili olabileceği yönünde.
Trunyan köyünün çevresinde farklı cenaze geleneklerinin uygulandığı üç mezarlık bulunuyor. Turistlerin ziyaretine genellikle yalnızca bunlardan biri açılıyor. Bu mezarlık, doğal nedenlerle hayatını kaybeden belirli kişilere ayrılmış durumda.
Kaza veya intihar sonucu yaşamını yitirenler farklı alanlarda defnediliyor. Çocuklar da bu mezarlığa kabul edilmiyor. Bazı kaynaklarda ise bambu kafeslerle gerçekleştirilen cenaze geleneğinin yalnızca evli kişiler için uygulandığı belirtiliyor.
Bali Aga halkının bu sıra dışı cenaze uygulamasının kökeninde, bölgedeki yanardağla ilgili geleneksel inanışların bulunduğu anlatılıyor. Yerel efsanelere göre ölülerin bu şekilde doğaya bırakılması, yakınlardaki yanardağın öfkesini önlemeyi amaçlıyor. Hindu tanrısı Brahma ile ilişkilendirilen yanardağa duyulan saygı, köydeki dinî yapılarda da kendisini gösteriyor.
Trunyan'da bulunan bir tapınakta 11 pagoda yer alıyor. Bu sayının mezarlıkta kullanılan 11 bambu kafesle bağlantılı olduğuna inanılıyor. Kafeslerin tamamı dolduğunda en eski cenazeye ait kalıntılar kaldırılarak yeni bir cenaze için yer hazırlanıyor.
Fotoğraf kaynak: Yusuf IJsseldijk/Wikimedia Commons
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum