Bulgur, üretim sürecinde buğdayın pişirilmesi, kurutulması ve kırılmasıyla elde ediliyor. Bu nedenle tam tahıl özelliklerini büyük ölçüde koruyor. İçeriğinde lifin yanı sıra çeşitli vitamin, mineral ve bitkisel bileşenler bulunuyor.
Tam tahılların beslenmedeki önemine dikkat çeken Harvard Üniversitesi'ne bağlı halk sağlığı fakültesi, bulguru sağlıklı tam tahıl seçenekleri arasında gösterdi. Tam tahıl tüketiminin daha yüksek lif ve besin öğesi alımına katkı sağlayabileceği belirtildi.
Bulgurun içerdiği lif, sindirim sisteminin düzenli çalışmasına katkıda bulunurken, karbonhidratların vücutta daha yavaş sindirilmesine de yardımcı olabilir.
Beyaz pirincin üretiminde pirincin dış katmanlarının önemli bir bölümü uzaklaştırılıyor. Kepek ve ruşeymin ayrılması sonucunda lif başta olmak üzere bazı doğal vitamin ve minerallerin miktarı azalıyor.
Bu nedenle beyaz pirinç ile bulgur karşılaştırıldığında bulgur, özellikle lif içeriği bakımından öne çıkıyor. Ancak bu durum beyaz pirincin sağlıksız veya tüketilmemesi gereken bir gıda olduğu anlamına gelmiyor.
Beslenmede asıl önemli olan noktalardan biri, tek bir besin yerine genel beslenme düzeninin değerlendirilmesi.
Bulgurun tercih edilmesindeki nedenlerden biri de tam tahıl grubunda bulunması. Tam tahıllar, rafine tahıllara göre kan şekerinin daha kontrollü yükselmesine yardımcı olabilecek yapıya sahip.
Harvard Üniversitesi'ne bağlı halk sağlığı fakültesi tarafından aktarılan araştırmalarda, daha yüksek tam tahıl tüketimi ile daha düşük tip 2 diyabet riski arasında ilişki bulunduğu belirtildi.
Ancak uzmanlar, bir besinin yalnızca glisemik etkisine bakılarak 'sağlıklı' veya 'sağlıksız' şeklinde sınıflandırılmaması gerektiğine de dikkat çekiyor. Besinin porsiyonu, hazırlanma biçimi ve öğündeki diğer gıdalar da değerlendirmeye katılmalı.
Pirinç söz konusu olduğunda da yalnızca beyaz pirince odaklanmamak gerekiyor. Esmer pirinç, dış katmanlarının daha büyük bölümünü koruduğu için beyaz pirince göre daha fazla lif ve bazı mineralleri içeriyor.
Magnezyum, potasyum, demir ve bazı B vitaminleri bakımından da esmer pirincin beyaz pirince göre daha besleyici bir seçenek olduğu belirtildi.
Bu nedenle 'pirinç sağlıksızdır' şeklinde genel bir yargıya varmak doğru değil. Pirincin çeşidi kadar tüketilen miktar ve öğünün genel içeriği de önem taşıyor.
Bulgur veya pirinç tercihinde yalnızca ürünün kendisine bakmak yeterli değil. Porsiyon büyüklüğü, pişirme yöntemi ve yanında tüketilen besinler de öğünün besleyici değerini etkiliyor.
Örneğin bulgur ya da pirincin yanında sebze, baklagil veya uygun bir protein kaynağı bulunması daha dengeli bir öğün oluşturulmasına yardımcı olabilir.
Beyaz pirinç ile bulgur arasında seçim yapılması gerektiğinde ise bulgur; tam tahıl özelliği ve daha yüksek lif içeriği nedeniyle genel olarak bir adım öne çıkıyor.
Bugün Türk mutfağının vazgeçilmez ürünlerinden biri olan bulgurun geçmişi oldukça eskiye dayanıyor. Buğdayın işlenerek daha uzun süre saklanabilmesi amacıyla kullanılan yöntemlerden biri olan bulgur üretiminin Mezopotamya ve Yakın Doğu coğrafyasında çok eski dönemlere uzandığı düşünülüyor.
Buğdayın haşlanması, kurutulması ve daha sonra kırılması sayesinde elde edilen bulgur, özellikle sıcak iklimlerde uzun süre muhafaza edilebilmesiyle önemli bir gıda kaynağı oldu.
Zaman içerisinde Anadolu mutfağında da yaygınlaşan bulgur, Osmanlı döneminde sofralarda yer alan temel ürünlerden biri haline geldi.
Bulgur yalnızca pilav yapımında kullanılmıyor. Kısırdan içli köfteye, köfteden çorbalara ve dolma harçlarına kadar çok sayıda geleneksel tarifte yer alıyor.
Geleneksel üretim yöntemleri günümüzde modern tesislerde uygulanmaya devam etse de bulgurun temel üretim aşamaları değişmiyor: Buğday pişiriliyor, kurutuluyor ve ardından farklı iriliklerde kırılıyor.
Dünyanın en eski tarım ürünlerinden biri kabul edilen pirincin geçmişi ise binlerce yıl öncesine uzanıyor. Kültüre alınmış pirincin kökeni genel olarak Asya ile ilişkilendiriliyor. Özellikle Çin'de pirinç tarımının çok eski dönemlerde başladığına ilişkin arkeolojik bulgular bulunuyor.
Pirinç tarımı zaman içinde Hindistan ve Güneydoğu Asya başta olmak üzere farklı bölgelere yayıldı. Ticaret yollarının gelişmesiyle Orta Doğu ve Akdeniz coğrafyasına ulaşan pirinç, daha sonraki dönemlerde dünyanın farklı bölgelerinde de yetiştirilmeye başlandı.
Anadolu'da pirincin üretimi ve tüketiminin özellikle Osmanlı döneminde önem kazandığı biliniyor. Zamanla Türk mutfağının önemli malzemelerinden biri haline gelen pirinç, farklı pilav tarifleriyle sofralarda kendine kalıcı bir yer edindi.
Günümüzde Türkiye'de başta Trakya ve Marmara olmak üzere Karadeniz'in bazı bölgelerinde de pirinç üretimi gerçekleştiriliyor.
Beyaz pirincin yanı sıra esmer, kırmızı ve siyah pirinç gibi farklı çeşitler de bulunuyor. Her çeşidin besin profili birbirinden farklılık gösterebildiği için pirinç tüketiminde de ürünün türünü göz önünde bulundurmak önem taşıyor.
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum