İklim kaygısı veya eko-kaygıyı en basit şekliyle iklim krizinin yarattığı kronik çaresizlik ve gelecek korkusu olarak ifade edebiliriz. Belirsizlik hissi ve felaket senaryoları arasında sıkışıp kalmak özellikle de gençleri duygusal olarak tüketebiliyor. Bu anlamda iklim kaygısı, kartopu etkisi gibi kontrol edemediğimiz ve bizden bağımsız şekilde ilerlemeye devam eden iklim krizinde yaşadığımız etkisiz olma hissinin bir özeti gibidir.
Eko-suçluluk alışkanlıklarımız ve tercihlerimizin doğaya zarar verdiği düşüncesiyle kendimizi yargılamamızı anlatır. Tek kullanımlık çay-kahve bardaklardan marketten aldığımız plastik poşete kadar bu gibi pek çok eylem sırasında yaşadığımız suçluluk hissi bu kavramı tanımlar. Yeterince doğa dostu yaşamadığımızdan yakınmaksa devamında yetersizlik hissinin altında kalmaya yol açar.
Eko-anksiyete ve eko-suçlulukla baş etmenin yolu aslında bu duyguları dengeli bir şekilde hayatımıza dahil etmekten geçiyor. Bu açıdan belki de her şeyden önce kusursuz bir çevreci olma fikrinden vazgeçerek eksileri ve artılarıyla alışkanlıklarımızı değiştirmek için çaba göstermemiz gerekiyor. Bunun yanında sivil toplum kuruluşlarına katılmak ve zaman zaman dijital detoks yaparak doğada vakit geçirmek gibi yolları da deneyerek yapıcı adımlar atabiliriz.
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum