Çocukları birbirleriyle karşılaştırmak, birçok ebeveynin zaman zaman farkında olmadan yaptığı davranışlardan biri. İnsan zihni doğal olarak karşılaştırmalar yapmaya ve bu yolla değerlendirmelerde bulunmaya eğilimli olsa da söz konusu çocuklar olduğunda bu alışkanlık istenmeyen sonuçlar doğurabiliyor.
Özellikle kardeşler arasında yapılan karşılaştırmalar, rekabet ve kıskançlığı artırmanın yanı sıra çocukların kendilerini yetersiz hissetmelerine neden olabiliyor. Ebeveynlerin iyi niyetle sergilediği bazı davranışlar bile çocuklar tarafından farklı yorumlanabiliyor. İşte çocukların özgüvenini olumsuz etkileyebilen 5 ebeveyn davranışı...
Çocuklar, anne babalarının yalnızca söylediklerini değil, davranışlarını ve tepkilerini de dikkatle gözlemliyor. Örneğin bir baba, futbol maçında oğlunun arkadaşının başarılı hareketlerini büyük bir heyecanla alkışlarken kendi çocuğunun performansına aynı ilgiyi göstermeyebilir. Maç sonunda oğluna "İyi oynadın" dese bile çocuk, babasının arkadaşına gösterdiği coşkuyu kendisine göstermediğini fark edebilir. Bu durum, çocuğun takdir edilmediğini veya başkaları kadar başarılı bulunmadığını düşünmesine yol açabilir.
Bu nedenle ebeveynlerin çocuklarını başkalarıyla karşılaştırmak yerine onların kendi başarılarını ve çabalarını fark etmesi öneriliyor. Küçük gibi görünen bir gelişmenin içtenlikle takdir edilmesi bile çocuk açısından anlam taşıyabiliyor.
Her çocuğun mizacı ve kendisini ifade etme biçimi farklı. Bazı çocuklar hareketli, konuşkan ve dışa dönükken bazıları daha sakin ve içine kapanık olabiliyor. Ebeveynler, kendi kişiliklerine benzeyen çocuklarıyla daha kolay iletişim kurabiliyor. Ancak bu durum, diğer çocukların kendilerini daha az seviliyor gibi hissetmelerine neden olabiliyor.
Örneğin dışa dönük bir anne veya baba, hareketli çocuğuyla daha coşkulu iletişim kurarken sessiz çocuğuna daha sınırlı tepkiler verebilir. Çocuklar bu farklılığı, kendilerine gösterilen sevginin de farklı olduğu şeklinde yorumlayabilir. Bu nedenle ebeveynlerin her çocuğun kişiliğini ve duygusal ihtiyaçlarını anlamaya çalışması, iletişim biçimlerini buna göre uyarlaması önem taşıyor.
Çocukların öz güvenini desteklemek için onları övmek önemli olsa da kullanılan ifadelerin samimi ve somut olması gerekiyor. Örneğin bir ebeveyn, arkadaşlarına çocuklarından birinin başarısını ayrıntılarıyla anlatırken diğer çocuğu için yalnızca "O da çok iyi" demekle yetinebilir. Böyle bir durumda çocuk, kardeşinin başarılarının daha değerli görüldüğünü düşünebilir.
Örneğin "Çok iyisin" demek yerine "Bu işi bitirmek için ne kadar uğraştığını gördüm" gibi ifadeler kullanmak, çocuğun kendi çabasının farkına varmasına yardımcı olabilir.
Kardeşler arasında karşılaştırma yapmak, çocukların özgüvenini olumsuz etkileyebilen davranışların başında geliyor. Özellikle "Neden kardeşin gibi olamıyorsun?" sorusu, çocuğun kendisini yetersiz hissetmesine ve kardeşine karşı olumsuz duygular geliştirmesine yol açabiliyor. Bu tür ifadeler, çocuğa olduğu haliyle yeterince değerli olmadığı mesajını verebilir.
Bunun yerine ebeveynlerin her çocuğun farklı güçlü yönlerini fark etmesi ve bireysel gelişimini desteklemesi öneriliyor.
Ebeveynler bazen farkında olmadan çocuklarına yaşlarına, doğum sıralarına veya cinsiyetlerine göre farklı beklentiler yükleyebiliyor. Örneğin ailenin büyük çocuğundan sürekli daha başarılı ve sorumluluk sahibi olması beklenirken küçük çocuk daha az ciddiye alınabiliyor. Benzer şekilde erkek ve kız çocuklarına yönelik farklı beklentiler de çocukların kendilerini değerlendirme biçimlerini etkileyebiliyor.
Kardeşlerinden biriyle sürekli karşılaştırılan çocuk, zamanla ne kadar çabalarsa çabalasın aynı başarıya ulaşamayacağını düşünebilir. Bu düşünce, yeni şeyler deneme isteğini ve kendisine duyduğu güveni azaltabilir. Bu nedenle ebeveynlerin çocuklarına bireysel ihtiyaçlarına göre yaklaşması, yaş veya cinsiyet temelli kalıplaşmış beklentilerden kaçınması önem taşıyor.
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum