Gardırop detoksu lazım: Giymediğiniz halde "belki bir gün giyerim" diye sakladığınız eşyaların bilinçaltınızdaki 10 yükü

Kararların sürekli ertelenmesi yükü.

Kenarda duran kıyafetler aslında verilmemiş kararları bize gösterir. Ne kullanıyoruz ne de hayatımızdan çıkarıyoruz... Yani zihnimizin açık bıraktığı bir dosya var burada. Bu yüzden dolabı her açtığımızda farkında olmadan aynı kararı yeniden değerlendirmeye başlarız. Değerlendirmeler biriktikçe de zihinsel yorgunluk oluşur...

Geçmişe tutunmanın yükü.

Bazı kıyafetlerin anıları vardır. Mezuniyette giyilen elbisenin, konser tişörtünün ya da yıllar önce alınan bir kazağın... Evet, anıları saklamak güzeldir fakat sadece anısı var diye parçaları tutmak geçmişe çok fazla bağlanmamıza neden olabilir. Her kıyafete bir anlam yüklemek zorunda değilsiniz!

Suçluluk duygusunun yükü.

Kullanmadığınız kıyafetlere baktıkça aklınıza fiyatları gelebilir. "Bu kadar para verdim ama dolapta öylece duruyor." düşüncesi aklınızdan geçebilir. Geçmişte yaptığınız harcamanın yükünün sürekli omuzlarınızda olmasını istemiyorsanız, kıyafetlerinizi saklamaktan vazgeçmelisiniz!

Eski hâline dönmeye çalışma yükü.

Şu an bedeninize olmamasına rağmen dolabınızda tuttuğunuz kıyafetler baskı oluşmasına neden olur. "Belki bir gün tekrar olur." düşüncesiyle strese girebilirsiniz. Dolabınız, içinde rahat hissedeceğiniz parçalardan oluşmak yerine size değişimi hatırlatan şeylerle dolar. Oysa bugünkü hâlimizi kabul etmeliyiz.

Geleceği ertelemenin yükü.

"Belki giyerim." diye tutulan kıyafetler genellikle giyilmez... Dolap, kullanılmayı bekleyen parçalarla dolup taşar. Sürekli olarak geleceğe yatırım yapılırsa bugünün ihtiyaçları görünmez. Dolabımızı bugüne göre oluşturmalıyız ki giyilmeyen parçalar değil, elimizi her attığımızda kullanabileceğimiz kıyafetlerle dolsun!

Karmaşa hissinin yükü.

Dolapta gereksiz eşyalar olduğunda seçim yapmak zor olur. Sabahları hazırlanırken kullanılmayan onca kıyafetin arasından karar vermeye çalışmak zihinsel olarak yorar... Bu zihinsel karmaşadan kurtulmak için dolabın sadeleşmesi gerekir. Hem güne daha sakin başlarsınız!

Kim olduğunu unutmanın yükü.

Biraz dramatik gelebilir... Ama burada vurgulanan şey, tarzımızın sürekli olarak değişmesidir. Eğer yıllar önce sevdiğimiz bir kıyafeti hâlâ tutarsak tarzımızın nasıl değiştiğini fark edemeyebiliriz. Dolabı bugünkü bize göre değil, geçmişteki hâllerimize göre düzenlemiş oluruz. Oysa kıyafetler bizi şu an olduğumuz gibi yansıtmalı!

Yeni başlangıçlara açılamama yükü.

Dolabımız eski kıyafetlerle dolu oldukça yeni parçalara alan açılamaz... Bu durum zihinsel olarak da geçerlidir. Geçmişte kalan fazlalıklar nedeniyle yeni alışkanlıklar edinmek zor olur. Bu yüzden yeniliklerin gelmesi için eskiye güle güle demeyi bilmeliyiz!

Kendimizi eleştirme yükü.

Kıyafetlere bakıp neden aldığımızı sorguladığımız anlar olur. Bu düşünce zamanla kendimize döner ve kendimizi eleştirmeye başlarız. Herkesin zaman zaman yanlış alışverişler yaptığını unutmamalıyız. Ayrıca dolabımızdan o parçaları çıkararak geçmişte yaptığımız hataları geride bırakmalıyız!

Eksik hissetmenin yükü.

Dolap tamamen dolu olsa bile "Giyecek bir şeyim yok." diye düşünebiliriz. Bu, seçeneklerin çokluğundan değil, size uygun parçaların olmamasından kaynaklanır. Kullanmadığınız kıyafetler ihtiyaçlarınızın önüne geçer. Bu yüzden bir türlü giyebileceğiniz kıyafet bulamazsınız...